Αναγνώστης μας αστυνομικός, μας έστειλε την επιστολη που ακολουθεί και που σας παροτρυνουμε να τη διαβάσετε μέχρι τελευταίας τελείας. Σε πολλά μπορεί να συμφωνούμε, όπως και σε κάποια να διαφωνούμε. Όμως το συνεκτικό-τελικό επιχείρημα κα συμπέρασμα το προσυπογράφουμε και με τα δύο χέρια. Διαβάστε την επιστολή ενός αστυνομικού στο bloko.gr, επειδή ακριβώς ακράδαντα το πισυεύουμε, απηχεί την σκέψη και τα φρονήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του Έλληνα αστυνομικού και γι αυτό τον ευχαριστούμε. Επειδή δυστυχώς, αυτή η φωνή θεωρείται η άλλη φωνή χωρίς να είναι.
"Από τις εκλογές του 2012 και εντεύθεν έχει
ανοίξει μεγάλη κουβέντα για τις εκλογικές προτιμήσεις των ένστολων καθώς και μεγάλης μερίδας μερίδας πολιτών για συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα. Υπηρετώ ως αξιωματικός της Αστυνομίας και από την καθημερινή τριβή τόσο με συναδέλφους όσο και με πολίτες επιβεβαιώνω πως δεν πρόκειται για δημοσιογραφικές εκτιμήσεις αλλά για μια ρεαλιστική κατάσταση. Ρεαλιστικό επίσης είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Αστυνομικών που εκδηλώνουν τις προτιμήσεις αυτές δεν το κάνουν ένεκα ιδεολογίας αλλά για άλλους λόγους που θα προσπαθήσω να αναλύσω παρακάτω.
Η χώρα μας διέρχεται μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας της με μία γενικευμένη κρίση. Η κρίση αυτή βαπτίστηκε οικονομική αλλά περισσότερο θα έλεγα πως είναι ηθική και κρίση αξιών. Οι Αστυνομικοί και γενικότερα οι ένστολοι είναι μία πληθυσμιακή ομάδα που δεν βιώνει την κρίση από το 2009 όπως οι περισσότεροι, αλλά από λίγα χρόνια νωρίτερα. Με την αθρόα λαθρομετανάστευση που ακολούθησε τους "αντιτρομοκρατικούς" πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ οι γειτονιές της Αθήνας άλλαξαν άρδην φυσιογνωμία και μεταβλήθηκαν σε γκέτο αλλοδαπών που επιδίδονταν σε κάθε είδους παράνομη δραστηριότητα προκειμένου να επιβιώσουν.
Τα νέα αυτά δεδομένα επιβάρυναν την ήδη εύθραστη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από την αθρόα λαθρομετανάστευση βαλκάνιων γειτόνων μας και τις παράνομες ελληνοποιήσεις δήθεν ομογενών από την πρώην ΕΣΣΔ τα προηγούμενα χρόνια. Όλο αυτό το εκρηκτικό μείγμα κλήθηκαν να το διαχειριστούν οι Αστυνομικοί εντελώς μόνοι τους με πενιχρά μέσα καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες με ανυπολόγιστο κόστος τόσο αίματος όσο και υπερεργασίας με τις όποιες συνέπειες έχει αυτή στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή τους. Στο σημείο αυτό που η Αστυνομία χρειαζόταν την αμέριστη συμπαράσταση κοινωνίας και πολιτείας για να επιτελέσει το ήδη πολύ δύσκολο έργο της, ανοίχθηκε νέο μέτωπο ακόμα πιο δύσκολο και σύνθετο στο οποίο η Αστυνομία πάλι παρέμεινε εντελώς μόνη της, το μέτωπο εναντίων αντιεξουσιαστών-μπαχαλάκιδων-ψευτοαριστερών.
Με αστείες προφάσεις και με κυρίαρχο στοιχείο τις μετεφηβικές ορμόνες τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο επαγγελματίες της επαναστατικής γυμναστικής, οι Αστυνομικοί έρχονταν σε σύγκρουση σχεδόν καθημερινά με αυτοαποκαλούμενους αναρχικούς, κατάσταση η οποία γενικεύθηκε με το πραγματικά "φοβερό" θέμα του Άρθρου 16 το 2007 για να φτάσουμε στον Δεκέμβριο του 2008. Τότε σαν έτοιμοι από καιρό όλοι ανακάλυψαν τον εχθρό για τα δεινά του ελληνικού λαού από το 1821 και εντεύθεν και επιτέθηκαν συλλήβδην στην Ελληνική Αστυνομία καθένας από το μετερίζι του. Οι πολιτικοί έδωσαν το ιδεολογικό υπόβαθρο, οι δημοσιογράφοι την προπαγάνδα, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές το έμψυχο υλικό (τους μαθητές τους) και οι επαγγελματίες του είδους (αντιεξουσιαστές) το επιχειρησιακό σχέδιο. Μιλάμε για τον ολοκληρωτικό πόλεμο που περιέγραφε ο Φον Κλαούζεβιτς στην πραγματεία του "Περί πολέμου" άψογα εκτελεσμένο.
Η Ελληνική Αστυνομία κατάφερε με πολλές πληγές να σταθεί στα πόδια της και πάλι μέχρι να έρθει και η οικονομική εξόντωση από το 2009 μέχρι σήμερα που έβαλε το κερασάκι στην τούρτα. Για να μην χαϊδεύουμε αυτιά για όλα τα παραπάνω η Αστυνομία φέρει μερίδιο ευθύνης ένεκα πράξεων ή παραλείψεων της καθώς και από προσωπικές εξτρεμιστικές πράξεις μελών της (βλέπε Κορκονέας, ζαρντινιέρα, βασανιστήρια Ομονοίας κλ.π.) με ποσοστό ευθύνης όμως ελάχιστο για την συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.
Ερχόμαστε στο παρόν.
Προδότες πολιτικοί, κάψτε τα μνημόνια, θεωρίες συνωμοσίας για την καταστροφή της Ελλάδας από Εβραίους, Τούρκους, Νεφελίμ, πατριωτικά παραληρήματα, αίσθηση ανωτερότητας φυλής, ένδοξο παρελθόν κλ.π. είναι από τις τάσεις που κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Σε αυτό το σημείο ας χαρτογραφήσουμε την ψυχολογία του ένστολου. Ο συνειδητοποιημένος ένστολος εργάζεται όχι για να γίνει πλούσιος αλλά για να προσφέρει στην πατρίδα του. Είναι μία δουλειά που δεν πληρώνεται ούτε με όλα τα λεφτά του κόσμου και περιβάλλει με τιμή αυτόν που την κάνει. Αυτήν την τιμή θέλει να νιώσει ο ένστολος και τίποτε άλλο.
Πρόκειται για ρομαντικά άτομα τελείως αντισυμβατικά με την εποχή του χρήματος και της εικόνας που βιώνουμε. Έτσι όλες οι παραπάνω τάσεις που περιέγραψα βρίσκουν ανοιχτά αυτιά στον αστυνομικό και εισάγονται αβίαστα σε αυτόν και ενστερνίζονται. Η προαναφερόμενη κατάσταση που βιώσαμε σαν Αστυνομία λειτουργεί ως καταλύτης στην όλη διαδικασία. Ερχόμαστε τώρα στο τι πρέπει να γίνει. Το όλο λάθος στην όλη ιστορία είναι ο απόλυτος τρόπος που βλέπουμε τα γεγονότα παλαιότερα και παρόντα. Τα πράγματα δεν είναι όλα μαύρα ή άσπρα, υπάρχει και το γκρίζο. Ζούμε σε μία χώρα μέλος διεθνών οργανισμών οι οποίοι διέπονται από συγκεκριμένους κανόνες, έχουμε έναν μισθό που έστω με αυτόν καταφέρνουμε και επιβιώνουμε, έχουμε περίθαλψη, δωρεάν σχολεία για τα παιδιά μας και μία σχετική ασφάλεια.
Μπορούμε να πούμε ελεύθερα την γνώμη μας, να διαφωνήσουμε, να κριτικάρουμε, να διαδηλώσουμε ακόμα. Έχουμε κάποια βασικά αγαθά δηλαδή που δεν είναι δεδομένα για όλους τους λαούς του κόσμου αυτή την περίοδο όπως δεν ήταν και δεδομένα για εμάς τους ίδιους λίγα χρόνια πριν. Η δημοκρατία στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει κάνει πολλά λάθη που μας οδήγησαν σε άσχημες καταστάσεις έχει όμως και την δύναμη να τα διορθώσει. Η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας έχει βελτιωθεί, οι συγκρούσεις με διάφορες κοινωνικές ομάδες έχουν συρρικνωθεί παρά την δύσκολη συγκυρία και γενικότερα η δημοκρατία έδειξε πως έχει τον τρόπο να διορθώσει τα κακώς κείμενα αρκεί να θέλει.
Πάντα θα υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί όπως πάντα θα υπάρχουν και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Είναι ανθρώπινο το χαρακτηριστικό της διαφθοράς όχι ιδεολογικό. Κανένας νομίζω δεν θέλει να φτάσουμε στο να γίνουμε Βόρεια Κορέα, Κούβα ή Βενεζουέλα κάτι το οποίο είναι σίγουρο αν αποβληθούμε από τους διεθνείς οργανισμούς μην ακολουθώντας τους κοινούς κανόνες. Κανένας Ρώσος και κανένας Κινέζος δεν πρόκειται να μας βοηθήσει όπως δεν μας βοήθησαν και 400 χρόνια στην τουρκοκρατία. Σίγουρα η Ελλάδα μεγαλούργησε ανά τους αιώνες αλλά δυστυχώς για εμάς οι άλλοι λαοί δεν ζουν ακόμα στα δέντρα τρώγοντας καρπούς όπως κάποτε. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Αγαπάμε την πατρίδα μας και πρέπει να την εξελίξουμε ώστε να φθάσουμε το επίπεδο άλλων λαών και όχι να απομονωθούμε βλογώντας τα γένια μας και να γινόμαστε παγκοσμίως περίγελος.
Επειδή λοιπόν εμείς οι ένστολοι αγαπάμε την πατρίδα μας θα στηρίξουμε την δημοκρατία."
.
