Police-Voice blog ➤
Οι υπουργοί Εσωτερικών πέντε κρατών-μελών υιοθέτησαν στις Βρυξέλλες οδικό χάρτη για κέντρα επιστροφών σε τρίτες χώρες - Υιοθετείται το βρετανικό «σχέδιο Ρουάντα»
Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Δανία και Ελλάδα δρομολογούν τη δημιουργία κέντρων επιστροφών σε τρίτες χώρες («return hubs»), στα οποία θα μεταφέρονται μετανάστες που έχουν υποχρέωση να εγκαταλείψουν τη χώρα παραμονής τους αλλά δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Bild.
Η πρωτοβουλία «κλείδωσε» σε επίπεδο υπουργών Εσωτερικών, οι οποίοι υιοθέτησαν στις Βρυξέλλες.
Σύμφωνα με το πλαίσιο που περιγράφεται, οι πέντε χώρες επιδιώκουν να περιορίσουν ένα βασικό κίνητρο που, όπως εκτιμούν, τροφοδοτεί τις μεταναστευτικές ροές: την παραμονή στην Ευρώπη ακόμη και μετά από τελεσίδικη υποχρέωση αποχώρησης.
Στο ίδιο σκεπτικό, η παροχή στήριξης –για παράδειγμα στη Γερμανία– προς άτομα που έχουν υποχρέωση να φύγουν, χαρακτηρίζεται ως «επικερδής», στοιχείο που, κατά την προσέγγιση των πέντε, λειτουργεί ως έμμεσος πόλος έλξης.
Πρόκειται για ένα θέμα που έχει θίξει το τελευταίο διάστημα ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, θέτοντάς το μάλιστα ως προτεραιότητα.
Όπως είπε μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή του στη δημόσια τηλεόραση, προτιμητέες τοποθεσίες είναι χώρες που βρίσκονται στην Αφρική, χωρίς αυτή η επιλογή να είναι δεσμευτική.
Ο οδικός χάρτης για τα «return hubs» προβλέπει ότι, μετά από νομικά δεσμευτική απόφαση επιστροφής, οι μετανάστες που υποχρεούνται να αποχωρήσουν θα μπορούν να μεταφέρονται σε δομές σε τρίτες χώρες.
Από εκεί θα οργανώνεται η τελική αναχώρησή τους είτε προς τη χώρα καταγωγής τους είτε προς άλλη χώρα που θα δεχθεί να τους υποδεχθεί.
Η πρωτοβουλία «κλείδωσε» σε επίπεδο υπουργών Εσωτερικών, οι οποίοι υιοθέτησαν στις Βρυξέλλες.
Σύμφωνα με το πλαίσιο που περιγράφεται, οι πέντε χώρες επιδιώκουν να περιορίσουν ένα βασικό κίνητρο που, όπως εκτιμούν, τροφοδοτεί τις μεταναστευτικές ροές: την παραμονή στην Ευρώπη ακόμη και μετά από τελεσίδικη υποχρέωση αποχώρησης.
Στο ίδιο σκεπτικό, η παροχή στήριξης –για παράδειγμα στη Γερμανία– προς άτομα που έχουν υποχρέωση να φύγουν, χαρακτηρίζεται ως «επικερδής», στοιχείο που, κατά την προσέγγιση των πέντε, λειτουργεί ως έμμεσος πόλος έλξης.
Πρόκειται για ένα θέμα που έχει θίξει το τελευταίο διάστημα ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, θέτοντάς το μάλιστα ως προτεραιότητα.
Όπως είπε μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή του στη δημόσια τηλεόραση, προτιμητέες τοποθεσίες είναι χώρες που βρίσκονται στην Αφρική, χωρίς αυτή η επιλογή να είναι δεσμευτική.
Ο οδικός χάρτης για τα «return hubs» προβλέπει ότι, μετά από νομικά δεσμευτική απόφαση επιστροφής, οι μετανάστες που υποχρεούνται να αποχωρήσουν θα μπορούν να μεταφέρονται σε δομές σε τρίτες χώρες.
Από εκεί θα οργανώνεται η τελική αναχώρησή τους είτε προς τη χώρα καταγωγής τους είτε προς άλλη χώρα που θα δεχθεί να τους υποδεχθεί.
Ο ομοσπονδιακός υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Αλεξάντερ Ντόμπριντ (CSU), δήλωσε στη Bild: «Οι επιστροφές από την Ευρώπη πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικά. Τα “Return Hubs” έχουν στόχο να δημιουργήσουν νέες δυνατότητες και να στείλουν ένα σαφές μήνυμα για περισσότερες επιστροφές».
Κατά την ίδια ενημέρωση, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε ότι τα κέντρα επιστροφών εντάσσονται στο πακέτο μεταρρυθμίσεων για το άσυλο που έχει προαναγγείλει ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU–SPD.
Από την πλευρά της Αυστρίας, ο υπουργός Εσωτερικών Γκέρχαρντ Κάρνερ δήλωσε επίσης στις Βρυξέλλες ότι τα πέντε κράτη θέλουν μελλοντικά να μεταφέρουν και διαδικασίες ασύλου εκτός Ευρώπης. Το μοντέλο που περιγράφεται παραπέμπει στο βρετανικό «μοντέλο Ρουάντα», χωρίς ωστόσο να έχουν προσδιοριστεί ακόμη συγκεκριμένες τοποθεσίες για τη δημιουργία των νέων δομών.
Κατά την ίδια ενημέρωση, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε ότι τα κέντρα επιστροφών εντάσσονται στο πακέτο μεταρρυθμίσεων για το άσυλο που έχει προαναγγείλει ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU–SPD.
Από την πλευρά της Αυστρίας, ο υπουργός Εσωτερικών Γκέρχαρντ Κάρνερ δήλωσε επίσης στις Βρυξέλλες ότι τα πέντε κράτη θέλουν μελλοντικά να μεταφέρουν και διαδικασίες ασύλου εκτός Ευρώπης. Το μοντέλο που περιγράφεται παραπέμπει στο βρετανικό «μοντέλο Ρουάντα», χωρίς ωστόσο να έχουν προσδιοριστεί ακόμη συγκεκριμένες τοποθεσίες για τη δημιουργία των νέων δομών.
