Διάφορες Αναρτήσεις

Translate Police-Voice

Police

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2021

Ξεσπούν η μάνα και η αδερφή του Κατσίφα: «Προσβάλλουν τη μνήμη του με ψέματα!»

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα προσφύγει η οικογένεια του δολοφονημένου ομογενή

Οργή έχει ξεσπάσει στην ελληνική μειονότητα της Αλβανίας,  μετά την πρωτοφανή και απαράδεκτη απόφαση των αλβανικών αρχών να «κλείσουν» την υπόθεση Kατσίφα με το συμπέρασμα ότι ο Έλληνας ομογενής αυτοκτόνησε με δύο σφαίρες στην καρδιά!

Πριν από μερικές ημέρες, το δικαστήριο του Αργυροκάστρου έκανε δεκτό το αίτημα της εισαγγελίας απορρίπτοντας και επίσημα την υπόθεση της δολοφονίας του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες, την 28η Οκτωβρίου 2018, από Αλβανούς ειδικοδυναμίτες.

Οργισμένη η οικογένειά του κάνει λόγο για συγκάλυψη και προσβολή του νεκρού: «Είναι προσβολή στη μνήμη του αδερφού μου καταρχήν. Ο εισαγγελέας αυτός, διώκεται για διαφθορά, είναι αναξιόπιστος. Διώκεται για δωροδοκία, για να καλύψει θέματα δικά του. Η εισαγγελία αντιφάσκει. Πριν από δύο χρόνια χορήγησαν έγγραφο στον πατέρα μου ότι ο αδερφός μου σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών!» καταγγέλλει η αδερφή του αδικοχαμένου Κωνσταντίνου, Ερμιόνη Κατσίφα στον Alpha.

«Θέλω δικαιοσύνη στο παιδί μου! Στο παιδί μας! Το παιδί μου πάλεψε για το έθνος μας. Δεν πείραξε κανέναν! Γιατί δεν λένε την αλήθεια και βγάζουν όλο ψέματα;» ξεσπά η μητέρα του, Βασιλική Κατσίφα.

Η οικογένεια υποστηρίζει ότι οι Αλβανικές Αρχές απέκρυψαν κρίσιμα στοιχεία και ντοκουμέντα καταγγέλλει η οικογένειά του και κάνει λόγο εν ψυχρώ δολοφονία. Οι συγγενείς του Κατσίφα προειδοποιούν ότι θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Πηγή ➤  https://www.newsbreak.gr/


Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2021

ΟΧΙ 28η Οκτωβρίου: Χρόνια Πολλά Ελλάδα & Έλληνες – Πού δεν θα γίνουν παρελάσεις – Τι γιορτάζουμε σήμερα Το «Έπος του Σαράντα»,

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Με την στρατιωτική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και τις μαθητικές στις περισσότερες περιοχές της  η Ελλάδα θα γιορτάσει την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Οι παρελάσεις δεν θα γίνουν στις περιφέρειες ΗμαθίαςΠιερίας και ΠέλλαςΑνατολικής Μακεδονίας-ΘράκηςΘεσσαλίας όπου σύμφωνα με σχετικές ανακοινώσεις ελήφθη προκειμένου να διαφυλαχτεί η υγεία των πολιτών από την απειλή της επιπλέον μετάδοσης του ιού λόγω του συνωστισμού που θα προκαλούνταν.

28η Οκτωβρίου 1940: Tι γιορτάζουμε την ημέρα αυτή

Οι περισσότεροι από μας γνωρίζουμε ότι η μέρα αυτή σημάδεψε την Ελλάδα από τον πόλεμο του 1940 και έμεινε γνωστή ως επέτειος του «ΟΧΙ», αλλά τι ακριβώς είναι αυτό που γιορτάζουμε;

Η είσοδος της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Έλληνα Δικτάτορα που έφερε τίτλο του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα και την Κύπρο κάθε χρόνο ως επίσημη εθνική εορτή και αργία. Επίσης, σε πολλές χώρες του κόσμου, ελληνικές κοινότητες γιορτάζουν την Επέτειο του «ΌΧΙ»

Το χρονικό του Ελληνοιταλικού πολέμου

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940-41 (στην Ελλάδα αναφέρεται και ως Πόλεμος του ’40 ή Έπος του ’40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και συνασπισμού Ιταλίας και Αλβανίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 31 Μαΐου 1941, όταν και ολοκληρώθηκε η κατάληψη της χώρας από τις Γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες επιτέθηκαν στην Ελλάδαστις 6 Απριλίου 1941.

Τη στιγμή της γερμανικής εισβολής, ο Ελληνικός στρατός είχε προελάσει στα Αλβανικά εδάφη, ως αποτέλεσμα της μέχρι τότε αποτελεσματικής αντιμετώπισης των Ιταλο-Αλβανικών δυνάμεων. Η ιταλική κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία της Ελλάδος. Η άρνηση της Ελλάδας εορτάζεται στην Επέτειο του Όχι.

Ο πόλεμος αυτός ήταν προϊόν της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία και που άρχισε να εκδηλώνεται με την έναρξη του Β’ Π.Π. και ειδικότερα μετά τη συνομολόγηση του Χαλύβδινου Συμφώνου. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα ότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες.

Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικής Γερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.

Το τελεσίγραφο του Μουσολίνι και το ΟΧΙ του Μεταξά

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά το ΟΧΙ

Μετά την άρνηση του δικτάτορα (το γνωστό «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα μέσω των Ελληνο-αλβανικών συνόρων.

Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου οι Ελληνικές δυνάμεις είχαν προωθηθεί στο ένα τέταρτο σχεδόν του εδάφους της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας κατά σειρά τις πόλεις: Κορυτσά, Πόγραδετς, Άγιοι Σαράντα, Αργυρόκαστρο και Χειμάρρα. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή βόρεια της Χειμάρρας.

Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.

Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε την πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη.

Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.

Γιατί καθιερώθηκε ο εορτασμός την ημέρα αυτή

Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.

Η Ελλάδα γιορτάζει με την 28η Οκτωβρίου την είσοδό της στον πόλεμο, ενώ οι περισσότερες άλλες χώρες γιορτάζουν την ημερομηνία λήξης του πολέμου.

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γίνεται στη Θεσσαλονίκη, η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.

Κατά στην επέτειο του «ΟΧΙ», τηλεόραση και ραδιόφωνο προβάλλουν επετειακές εκπομπές μνήμης και κάνουν ιδιαίτερη μνεία στην «τραγουδίστρια της νίκης» Σοφία Βέμπο, η οποία με τα πατριωτικά της τραγούδια εμψύχωνε τους στρατιώτες και μετέδιδε τον ενθουσιασμό της προέλασης των ελληνικών δυνάμεων στη Βόρεια Ήπειρο. Σχετικό επίσης επετειακό υλικό παρουσιάζει και όλος ο ελληνικός έντυπος τύπος (εφημερίδες και περιοδικά).

Πότε καθιερώθηκε η γιορτή

Η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής. Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941. Γίνονταν ομιλίες από τους φοιτητές, ενώ μίλησε για την επέτειο την παραμονή και ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος αρνήθηκε να κάνει μάθημα την ημέρα της επετείου με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο. [1]Στην δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγματος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ.

Υπήρχε ανησυχία για το πώς θα αντιδράσουν οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες όμως δεν παρενέβησαν. Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα έγιναν και σε άλλες πόλεις. Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν ολιγοπληθείς συγκεντρώσεις, ανέβαινε κάποιος σε μια καρέκλα, έβγαζε ένα σύντομο λόγο, και κατόπιν διαλύονταν, για να αποφύγουν επέμβαση των καραμπινιέρων.

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για το τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1943. Σύμφωνα με τον Ηλία Βενέζη γιορτάστηκε η επέτειος στο κτίριο της Εθνικής Τράπεζας, στην πλατεία Κοτζιά (ο Βενέζης ήταν τότε υπάλληλος της τράπεζας). Κατέφθασαν όμως οι Γερμανοί, που είχαν την ευθύνη της αστυνόμευσης πλέον, υποχρέωσαν όσους συμμετείχαν να σταθούν με τα χέρια ψηλά μέχρι το βράδυ, ενώ έστειλαν και είκοσι περίπου από αυτά τα άτομα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κάποια δεν επέστρεψαν.

Για πρώτη φορά η επέτειος γιορτάστηκε επίσημα στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.

Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε, το 1952, η γιορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου να μεταφερθεί στις 28 Οκτωβρίου, με το αιτιολογικό ότι η Παναγία βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό στον πόλεμο της Αλβανίας.

Πηγή ➤  


Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021

Οι «καλυβιέρηδες» Τι κι αν φυλάνε τα σύνορα; Απειλούνται με έξωση!

https://www.police-voice.com/



Police-Voice blog ➤

Με έξωση απειλούνται οι πολίτες-κάτοικοι της περιοχής του Εβρου, που φυλάνε ουσιαστικά τα σύνορά μας, από τις καλύβες στο Δέλτα του ποταμού, που έχουν τη δική τους ιστορία και σημασία για την περιοχή.

Οι «καλυβιέρηδες», που φιλοξενούνται για χρόνια στα νερά του ποταμού, ζουν και εργάζονται εκεί, βρίσκονται αντιμέτωποι για ακόμη μία φορά με τον κίνδυνο κατεδάφισης των πρόχειρων καταλυμάτων τους, καθώς η περιβαλλοντική μελέτη που θα έκρινε την ύπαρξη ή όχι των καλυβών στην περιοχή του ποταμού δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα στις 2 Νοεμβρίου να εκπνέει η διετής προθεσμία που δόθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η αλήθεια είναι πως το Δέλτα του ποταμού Εβρου αποτελεί έναν πλούσιο υδροβιότοπο, μεγάλης σημασίας για το οικοσύστημα και καταφύγιο σπάνιων πτηνών και η παρουσία των αυθαίρετων κτισμάτων στην περιοχή γίνεται θέμα διχασμού και συζητήσεων επί χρόνια από τις οικολογικές οργανώσεις.

Η ιστορία όμως των «καλυβιέρηδων» κρατάει πάνω από μισό αιώνα και η δραστηριοποίηση των ακριτών ψαράδων, κυνηγών και κτηνοτρόφων μέσα στο πέρασμα του χρόνου έχει αναδειχθεί σε μείζονος σημασίας για την εδαφική ακεραιότητα της περιοχής. Οι 130 καλύβες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο Δέλτα είναι κατασκευασμένες από ξύλα και λαμαρίνες και χρησιμοποιούνται κυρίως από ψαράδες ως αλιευτικά παραπήγματα και χώροι αποθήκευσης των εργαλείων τους, ενώ περίπου 20 καλύβες αποτελούν τη μόνιμη κατοικία για κάποιους στην περιοχή.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου «Αινήσιο Δέλτα Εβρου» Πάρης Παπαδάκης τονίζει: «Οι περισσότεροι βρήκαμε αυτές τις καλύβες από τους μπαμπάδες και τους παππούδες μας. Αν εγκαταλείψουν τον τόπο οι εθνοφύλακες, είναι δεδομένο ότι θα πατήσει στην ελληνική πλευρά τουρκικό πόδι. Ηδη στην Τουρκία διαφημίζουν το Δέλτα ως τουριστική περιοχή και οργανώνουν κρουαζιέρες στον ποταμό».

Η παρουσία και η δραστηριοποίηση των ψαράδων στον ποταμό και η συνεργασία τους με τον Στρατό και την Αστυνομία λειτουργεί αποτρεπτικά για τους Τούρκους, που από την αντίπερα όχθη έχουν επεκτατικές βλέψεις και δεν θα διστάσουν να καταπατήσουν αυτήν την «γκρίζα» ζώνη.

Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2021

Θεσσαλονίκη – Βεβήλωσαν το μνημείο σημαντικού Έλληνα του Πόντου, λίγες μέρες μετά την τοποθέτησή του – ΦΩΤΟ

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Άγνωστοι βεβήλωσαν το μνημείο ενός σημαντικού Έλληνα του Πόντου, του Νίκου Καπετανίδη, λίγες μέρες πριν τη συμπλήρωση 100 ετών από την εκτέλεσή τους από τους Τούρκους και μια μόλις εβδομάδα μετά την τοποθέτηση του μνημείου στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη.

Συγκεκριμένα, προκλήθηκαν φθορές στη μαρμάρινη βάση του μνημείου και αφαιρέθηκαν γλυπτές αναπαραστάσεις του Νίκου Καπετανίδη στο δικαστήριο του Κεμάλ στην Αμάσεια.

Φαίνεται επίσης πως επιχείρησαν να ξηλώσουν το άγαλμα, όμως τελικά δεν τα κατάφεραν.

Ο τραγουδιστής Αλέξης Παρχαρίδης βρέθηκε στο μνημείο του Καπετανίδη και έκανε λόγο για «καθαρή βεβήλωση ενός εθνομάρτυρα» από ανθρώπους που δεν έχουν εθνική συνείδηση.

«Όλοι ξέρουμε ότι ο διωγμός των Ποντίων είχε και θρησκευτικό χαρακτήρα, επομένως όλοι μαρτύρησαν για την του Χριστού πίστη. Άρα ούτε χριστιανικά αισθήματα είχε αυτός που το έκανε. Η Πολιτεία οφείλει να διαφυλάξει το μνημείο. Είχαμε μια ανησυχία και σκεφτόμασταν να βάλουμε σεκιούριτι, τουλάχιστον στα αποκαλυπτήρια να μείνει αλώβητο. Δεν το περίμενα όμως ότι θα βεβηλωθεί τόσο γρήγορα» δήλωσε ο τραγουδιστής στο thes.gr.

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2021

14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενο κτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Η Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 και τιμάται κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου

Η Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 και τιμάται κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου.

Την πρωτοβουλία είχαν τρεις βουλευτές  με μικρασιατική καταγωγή, ο Γιάννης Καψής, ο Γιάννης Διαμαντίδης και ο Γιάννης Χαραλάμπους, οι οποίοι κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου στις 12 Μαΐου 1997. Στην εισηγητική έκθεση ανέφεραν, μεταξύ άλλων, ότι:

Η κατάρρευση των ελληνικών δυνάμεων το 1922 στη Μικρά Ασία, οι σφαγές, λεηλασίες και η προσφυγιά που ακολούθησαν, αποτελούν το αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας εξόντωσης του ελληνικού στοιχείου από τα χώματα της Μικρά Ασίας, που έβαλε τέρμα στην τρισχιλιετή παρουσία του στην πέραν του Αιγαίου Ελλάδα, μια περιοχή όπου αναπτύχθηκε η ωριμότερη φάση του ελληνικού πολιτισμού […] την τερατώδη αυτή γερμανική σύλληψη πρώτοι οι Νεότουρκοι ανέλαβαν να κάνουν πράξη. Και κοντά στις βάρβαρες ασιατικές μεθόδους του βίαιου εξισλαμισμού, του γενιτσαρισμού και των κατά τακτά διαστήματα φυλετικών εκκαθαρίσεων ήρθε να προστεθεί η τευτονική ψυχρή μεθοδικότητα με τη λειτουργία των περίφημων ταγμάτων εργασίας.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων είναι η σκόπιμη και συστηματική εξόντωση, μέχρι το 1923, των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολικής Θράκης και της Μικρά Ασίας (κυρίως της Ιωνίας, Καππαδοκίας, Πόντου, Βιθυνίας), αρχής γενομένης με τη Σφαγή του Οικονομείου στις 25 Ιανουαρίου 1913, από τους μηχανισμούς της οθωμανικής κυβέρνησης των εθνικιστών Νεότουρκων και του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος του Μουσταφά Κεμάλ. Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες.

Εφημερίδα εκδόσεων The Scotsman στις 20 Ιουλίου 1915 με τίτλο Ο Ελληνικός πληθυσμός της Τουρκίας , Κρίση στο Αϊβαλί (Greek Population of Turkey, A Crisis At Aivali).
Η γενοκτονία των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε παράλληλα και κατά τον ίδιο τρόπο όπως με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Οι εκτιμήσεις για τις ανθρώπινες απώλειες την περίοδο από το 1912 ως το 1922 ξεκινούν από 200-300 χιλιάδες και φτάνουν, κατά ορισμένους Έλληνες μελετητές τις 800.000 – 1.200.000 ψυχές.

Το 1998 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως «ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος».[εκκρεμεί παραπομπή] Η θεώρηση των γεγονότων αυτών, που για δεκαετίες αποκαλούνταν από τους Έλληνες «Μικρασιατική Καταστροφή», ως γενοκτονίας αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο στην Ελλάδα ανάμεσα σε ιστορικούς, διανοούμενους και προσφυγικές οργανώσεις. Όσοι αμφισβητούν την καταλληλότητα του όρου «γενοκτονία» ανήκουν στο κυρίαρχο ρεύμα της κοινότητας των Ελλήνων ιστορικών.



Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »