Police-Voice blog ➤
«Δε θυμόταν» ότι σκότωσε τον 32χρονο αστυνομικό και ότι μαχαίρωσε τον φίλο του - Οι δικαστές τονίζουν στο παραπεμπτικό βούλευμα ότι ο 45χρονος Νορβηγός ενήργησε ξεκάθαρα με ανθρωποκτόνο δόλο και δεν ήθελε απλά να τραυματίσει τα θύματά του
Ισόβια και επιπλέον 19 χρόνια κάθειρξης επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κιλκίς στον 45χρονο Νορβηγό που, τον περασμένο Δεκέμβριο, λίγες ημέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, σκότωσε με μαχαίρι τον 32χρονο αστυνομικό Θεοχάρη Καλαθά και τραυμάτισε τον φίλο του, μέσα σε μπυραρία όπου διασκέδαζαν στην ανατολική Θεσσαλονίκη.
Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία με δόλο, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και για παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, όπως ακριβώς περιγράφονταν οι κατηγορίες και στο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.
Το φονικό έγινε τα ξημερώματα της 28ης Δεκεμβρίου μέσα στην μπυραρία που βρίσκεται επί της οδού Κατσιμίδη, δίπλα στην έδρα των ΜΑΤ, όταν ο 45χρονος δράστης αρχικά τραυμάτισε με το μαχαίρι τύπου «push dagger» στα κάτω άκρα τον αδελφικό φίλο του αστυνομικού, με τον οποίο λογομάχησε για ασήμαντη αιτία.
Ο 32χρονος αστυνομικός, Χάρης Καλαθάς, ακούγοντας τον φίλο του να φωνάζει πως ο Νορβηγός τον μαχαίρωσε, μπήκε στη μέση για να τον προστατεύσει ενώ άμεσα κατευθύνθηκε δίπλα στις εγκαταστάσεις των ΜΑΤ για να καλέσει σε βοήθεια. Επιστρέφοντας στο κατάστημα και προσπαθώντας να σταματήσει τον δράστη, ο κατηγορούμενος τον κάρφωσε με το ίδιο μαχαίρι στον λαιμό, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει τραύμα στην αριστερή τραχηλική χώρα και ο θάνατός του να επέλθει, σχεδόν, ακαριαία.
Στην απολογία του ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι δε θυμόταν τι είχε συμβεί εκείνο το βράδυ, ζήτησε συγνώμη και ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν υπό την επήρεια μέθης.
Μιλώντας στο protothema.gr μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και την ανακοίνωση της απόφασης, η δικηγόρος – ποινικολόγος που εκπροσώπησε την οικογένεια του θύματος, Ανθούλα Ανάσογλου, τόνισε ότι προφανώς η απόφαση του δικαστηρίου είναι μία δικαίωση για την οικογένεια, όμως είναι παροδική καθώς το θύμα δε γυρίζει πίσω και η απώλεια είναι μόνιμη.
«Θεωρώ ότι για να μπορέσει να υπάρξει πραγματικά μία αγαλλίαση και μία πιο σταθερή «δικαίωση» είναι να ψηφιστεί ο νόμος Φλωρίδη, τον οποίο προσωπικά χαιρετώ, καθώς θα πρέπει σε θύματα ανθρωποκτονιών και άλλων εγκλημάτων να δίνεται η δυνατότητα στο θύμα να εκφέρει τη γνώμη του. Οι άνθρωποι που στερούνται τη σύζυγο, τη μητέρα τους κλπ έχουν για πάντα μία ανοιχτή πληγή. Δεν είναι δυνατόν κάποιος δράστης να βαδίζει μία ημέρα ελεύθερος, που είναι απόλυτα κατανοητό και να μη μπορεί η οικογένεια να αντιλέγει καθόλου και να σταματάει ο ρόλος της μόνο στα δικαστήρια. Αυτό για εμένα θα είναι μία μεγαλύτερη δικαίωση, να μπορεί η οικογένεια να μιλήσει και να παρακολουθεί την πορεία αυτού του ανθρώπου», τόνισε.
Καταρρίπτοντας τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου, ότι τελούσε σε κατάσταση μέθης ή πλήρους μέθης και ότι δέχθηκε πρώτος επίθεση από τους δύο παθόντες και ακολούθησε πάλη μαζί τους, στο παραπεμπτικό βούλευμα – βασικά σημεία του οποίου δημοσίευσε το protothema.gr - γίνεται ξεκάθαρο ότι δεν καταλείπεται περιθώριο αμφισβήτησης ότι ο 45χρονος αποφάσισε να σκοτώσει τους παθόντες σε κατάσταση πλήρους ψυχικής ηρεμίας και εκτέλεσε την εν λόγω απόφασή του και πάλι σε κατάσταση απόλυτης ψυχικής ηρεμίας, διότι ελλείψει προγενέστερης γνωριμίας τους δεν είχε προηγηθεί μεταξύ τους τίποτε περισσότερο από μία διαφωνία για ένα ασήμαντο θέμα με τον παθόντα, φίλο του αστυνομικού, ώστε να του προκληθεί για κάποια αιτία πρόσκαιρη ψυχική υπερδιέγερση, ενώ ουδόλως προέκυψε ότι τελούσε σε κατάσταση μέθης ή συνέτρεχε κάποιος λόγος άρσης ή μείωσης του καταλογισμού.
Τονίζεται, δε, ότι ο Νορβηγός, έπληξε δύο ανθρώπους πολύ στοχευμένα με τη χρήση μαχαιριού που αφαίρεσε από τη ζώνη του παντελονιού του, όπου το απέκρυπτε επιμελώς για να μην είναι ορατό και να μην μπορέσουν οι τρίτοι να τον αφοπλίσουν, κατ' επανάληψη σε ευπαθή σημεία του σώματός τους, δρώντας εντελώς συνειδητά και με νηφαλιότητα. «Προς τούτοις, ο ως άνω δράστης ουδόλως πτοήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της επίθεσης που εξαπέλυσε μάλιστα σε βάρος δύο παθόντων, εκ των οποίων ο ένας απεβίωσε εξ' αυτού του λόγου, αλλά ούτε και στη συνέχεια, όταν αντίκριζε πλέον τα θύματά του μέσα στα αίματα από το τί είχε συμβεί αλλά ενεργώντας και πάλι ψύχραιμα, εξέφρασε την επιθυμία και προσπάθησε να αποχωρήσει από το σημείο, προκειμένου να μην καταστεί δυνατός ο εντοπισμός του και η σύλληψή του από τις αστυνομικές αρχές, πράγμα που καταδεικνύει σκέψη και κρυστάλλινη αλλά και λογική», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βούλευμα.
Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία με δόλο, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και για παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, όπως ακριβώς περιγράφονταν οι κατηγορίες και στο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.
«Δε θυμόταν» ότι σκότωσε τον 32χρονο αστυνομικό και ότι μαχαίρωσε τον φίλο του
Το φονικό έγινε τα ξημερώματα της 28ης Δεκεμβρίου μέσα στην μπυραρία που βρίσκεται επί της οδού Κατσιμίδη, δίπλα στην έδρα των ΜΑΤ, όταν ο 45χρονος δράστης αρχικά τραυμάτισε με το μαχαίρι τύπου «push dagger» στα κάτω άκρα τον αδελφικό φίλο του αστυνομικού, με τον οποίο λογομάχησε για ασήμαντη αιτία.Ο 32χρονος αστυνομικός, Χάρης Καλαθάς, ακούγοντας τον φίλο του να φωνάζει πως ο Νορβηγός τον μαχαίρωσε, μπήκε στη μέση για να τον προστατεύσει ενώ άμεσα κατευθύνθηκε δίπλα στις εγκαταστάσεις των ΜΑΤ για να καλέσει σε βοήθεια. Επιστρέφοντας στο κατάστημα και προσπαθώντας να σταματήσει τον δράστη, ο κατηγορούμενος τον κάρφωσε με το ίδιο μαχαίρι στον λαιμό, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει τραύμα στην αριστερή τραχηλική χώρα και ο θάνατός του να επέλθει, σχεδόν, ακαριαία.
Στην απολογία του ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι δε θυμόταν τι είχε συμβεί εκείνο το βράδυ, ζήτησε συγνώμη και ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν υπό την επήρεια μέθης.
Μιλώντας στο protothema.gr μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και την ανακοίνωση της απόφασης, η δικηγόρος – ποινικολόγος που εκπροσώπησε την οικογένεια του θύματος, Ανθούλα Ανάσογλου, τόνισε ότι προφανώς η απόφαση του δικαστηρίου είναι μία δικαίωση για την οικογένεια, όμως είναι παροδική καθώς το θύμα δε γυρίζει πίσω και η απώλεια είναι μόνιμη.
«Θεωρώ ότι για να μπορέσει να υπάρξει πραγματικά μία αγαλλίαση και μία πιο σταθερή «δικαίωση» είναι να ψηφιστεί ο νόμος Φλωρίδη, τον οποίο προσωπικά χαιρετώ, καθώς θα πρέπει σε θύματα ανθρωποκτονιών και άλλων εγκλημάτων να δίνεται η δυνατότητα στο θύμα να εκφέρει τη γνώμη του. Οι άνθρωποι που στερούνται τη σύζυγο, τη μητέρα τους κλπ έχουν για πάντα μία ανοιχτή πληγή. Δεν είναι δυνατόν κάποιος δράστης να βαδίζει μία ημέρα ελεύθερος, που είναι απόλυτα κατανοητό και να μη μπορεί η οικογένεια να αντιλέγει καθόλου και να σταματάει ο ρόλος της μόνο στα δικαστήρια. Αυτό για εμένα θα είναι μία μεγαλύτερη δικαίωση, να μπορεί η οικογένεια να μιλήσει και να παρακολουθεί την πορεία αυτού του ανθρώπου», τόνισε.
«Καταπέλτης» το βούλευμα για τον Νορβηγό
Καταρρίπτοντας τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου, ότι τελούσε σε κατάσταση μέθης ή πλήρους μέθης και ότι δέχθηκε πρώτος επίθεση από τους δύο παθόντες και ακολούθησε πάλη μαζί τους, στο παραπεμπτικό βούλευμα – βασικά σημεία του οποίου δημοσίευσε το protothema.gr - γίνεται ξεκάθαρο ότι δεν καταλείπεται περιθώριο αμφισβήτησης ότι ο 45χρονος αποφάσισε να σκοτώσει τους παθόντες σε κατάσταση πλήρους ψυχικής ηρεμίας και εκτέλεσε την εν λόγω απόφασή του και πάλι σε κατάσταση απόλυτης ψυχικής ηρεμίας, διότι ελλείψει προγενέστερης γνωριμίας τους δεν είχε προηγηθεί μεταξύ τους τίποτε περισσότερο από μία διαφωνία για ένα ασήμαντο θέμα με τον παθόντα, φίλο του αστυνομικού, ώστε να του προκληθεί για κάποια αιτία πρόσκαιρη ψυχική υπερδιέγερση, ενώ ουδόλως προέκυψε ότι τελούσε σε κατάσταση μέθης ή συνέτρεχε κάποιος λόγος άρσης ή μείωσης του καταλογισμού.Τονίζεται, δε, ότι ο Νορβηγός, έπληξε δύο ανθρώπους πολύ στοχευμένα με τη χρήση μαχαιριού που αφαίρεσε από τη ζώνη του παντελονιού του, όπου το απέκρυπτε επιμελώς για να μην είναι ορατό και να μην μπορέσουν οι τρίτοι να τον αφοπλίσουν, κατ' επανάληψη σε ευπαθή σημεία του σώματός τους, δρώντας εντελώς συνειδητά και με νηφαλιότητα. «Προς τούτοις, ο ως άνω δράστης ουδόλως πτοήθηκε ούτε κατά τη διάρκεια της επίθεσης που εξαπέλυσε μάλιστα σε βάρος δύο παθόντων, εκ των οποίων ο ένας απεβίωσε εξ' αυτού του λόγου, αλλά ούτε και στη συνέχεια, όταν αντίκριζε πλέον τα θύματά του μέσα στα αίματα από το τί είχε συμβεί αλλά ενεργώντας και πάλι ψύχραιμα, εξέφρασε την επιθυμία και προσπάθησε να αποχωρήσει από το σημείο, προκειμένου να μην καταστεί δυνατός ο εντοπισμός του και η σύλληψή του από τις αστυνομικές αρχές, πράγμα που καταδεικνύει σκέψη και κρυστάλλινη αλλά και λογική», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βούλευμα.
«Ήθελε να σκοτώσει»
Αξιολογώντας τα περιστατικά, οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, τονίζουν στο παραπεμπτικό βούλευμα ότι ο 45χρονος Νορβηγός ενήργησε ξεκάθαρα με ανθρωποκτόνο δόλο και δεν ήθελε απλά να τραυματίσει τα θύματά του. Ειδικότερα, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «στις επιθέσεις ο ODD JOHANSEN προέβη με ανθρωποκτόνο δόλο, καθόσον έπληξε τον θανόντα Θεοχάρη Καλαθά αιφνιδίως, με τη χρήση μαχαιριού και σε καίριο σημείο του σώματός του σε τέτοιο βάθος, ώστε από την προκληθείσα αιμορραγία να επέλθει αναπόδραστα ο θάνατός του, ενώ επεχείρησε να θανατώσει με τον ίδιο τρόπο και τον (σ.σ. ονοματεπώνυμο φίλου του) αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τον θανάσιμο τραυματισμό του παθόντος, όχι από δική του βούληση αλλά από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα αυτής και ειδικότερα, συνεπεία του γεγονότος ότι δεν κατάφερε να του καταφέρει πλήγμα στη μηριαία αρτηρία και θανάσιμο πλήγμα στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα και με δεδομένη την έγκαιρη διακομιδή του με σταθμό του ΕΚΑΒ στο εφημερεύον νοσοκομείο για ιατρική περίθαλψη».Στο συμπέρασμα αυτό, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος ενήργησε με ανθρωποκτόνο δόλο σε βάρος του φίλου του αστυνομικού και όχι με δόλο να του προκαλέσει μόνο σωματική βλάβη κάθε είδους, στο βούλευμα εξηγείται ότι «οδηγούν ο τρόπος της επίθεσης που εξαπέλυσε εναντίον του και τα καίρια σημεία του σώματός του που επλήγησαν, ήτοι ο αιφνιδιασμός του, οπότε και ο παθών δεν είχε χρόνο για να αντιδράσει αποτελεσματικά και να τον αποφύγει, η χρήση μαχαιριού και μάλιστα κατ' επανάληψη και η πρόκληση σ' αυτόν τραυμάτων στην περιοχή της πρόσθιας θωρακικής χώρας και κοντά στη μηριαία αρτηρία, ήτοι σε σημεία, ο τραυματισμός των οποίων οδηγεί αναπόφευκτα στον θάνατο».
