Police-Voice blog ➤
Μίσθωνε χώρους για σύντομο χρονικό διάστημα και τα ίδια ακίνητα υπεκμισθώνονταν σε τρίτους για πολύ μεγαλύτερη διάρκεια, με τον 40χρονο να εμφανίζεται ως νόμιμος εκμισθωτής - Τα θύματα σε κάθε περίπτωση ακινήτου ήταν... διπλά
Μια καλοστημένη υπόθεση απάτης, με σαφή δομή και επαναλαμβανόμενο μοτίβο, αποτυπώνεται στη δικογραφία που σχημάτισε το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κηφισιάς. Πρωταγωνιστής, ένας 40χρονος, τον οποίο οι Αρχές περιγράφουν ως θρασύ και μεθοδικό, έναν πραγματικό «μετρ της απάτης», με δράση που εκτείνεται σε βάθος πενταετίας και με παράνομο όφελος που εκτιμάται σε άνω των 630.000 ευρώ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, από το 2020 έως και το 2025 ο κατηγορούμενος φέρεται να ανέπτυξε συστηματική και κατ’ επάγγελμα εγκληματική δραστηριότητα, είτε ατομικά είτε μέσω εταιρικών σχημάτων στα οποία εμφανιζόταν ως εταίρος και διαχειριστής. Η δικογραφία δεν μιλά για ευκαιριακές κινήσεις, αλλά για έναν μηχανισμό που επαναλαμβανόταν με ακρίβεια και σταθερότητα, εκμεταλλευόμενος τα κενά της αγοράς μισθώσεων και την ταχύτητα των συναλλαγών. Στο επίκεντρο της δράσης του βρίσκονταν ακίνητα που εντόπιζε κυρίως μέσω πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η επιλογή τους ήταν προσεκτική: διαμερίσματα σε περιοχές με ζήτηση, άλλοτε πολυτελή και άλλοτε απολύτως «ουδέτερα», ώστε να μη γεννούν υποψίες. Τα μίσθωνε για σύντομο χρονικό διάστημα, εμφανιζόμενος είτε ως ιδιώτης είτε ως εκπρόσωπος εταιρίας, χωρίς να αποκαλύπτει τις πραγματικές του προθέσεις στους ιδιοκτήτες.
Ακολουθούσε το δεύτερο και πιο κρίσιμο στάδιο της απάτης. Τα ίδια ακίνητα υπεκμισθώνονταν σε τρίτους για πολύ μεγαλύτερη διάρκεια, με τον 40χρονο να εμφανίζεται ως νόμιμος εκμισθωτής. Οι συμφωνίες που έκανε με τους υποψήφιους ενοικιαστές έμοιαζαν απολύτως τυπικές. Προκαθορισμένο μίσθωμα, άμεση παράδοση, ακόμη και προκαταβολές μισθωμάτων, τις οποίες εισέπραττε χωρίς οι ενοικιαστές να γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος με τον οποίο συναλλάσσονταν δεν ήταν ούτε ιδιοκτήτης ούτε εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος.
Η απάτη αποκαλυπτόταν όταν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις έληγαν ή όταν οι πραγματικοί ιδιοκτήτες διαπίστωναν ότι τα ακίνητά τους είχαν «δοθεί» σε τρίτους, χωρίς τη γνώση ή τη συναίνεσή τους. Τότε, τα χρήματα είχαν ήδη χαθεί και ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τη δικογραφία, είχε προχωρήσει στο επόμενο ακίνητο, επαναλαμβάνοντας το ίδιο μοτίβο. Τα θύματα ήταν διπλά, από τη μία οι ενοικιαστές που έχαναν τις προκαταβολές τους και από την άλλη οι ιδιοκτήτες που έβλεπαν τα ακίνητά τους μπλεγμένα σε μια απάτη χωρίς να έχουν καμία εμπλοκή.
Η εικόνα που σχηματίστηκε δεν περιορίζεται σε λίγες περιπτώσεις. Αντιθέτως, στη δικογραφία περιλαμβάνεται πλήθος μηνυτήριων αναφορών για συναφή περιστατικά, γεγονός που, κατά τις Αρχές, στοιχειοθετεί απάτη κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα. Παράλληλα, τα τραπεζικά δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν τη συστηματικότητα της δράσης. Σημαντικά ποσά από προκαταβολές και μισθώματα κατέληγαν σε λογαριασμούς που δεν συμβάδιζαν με τα δηλωθέντα εισοδήματά του, ενώ τα χρήματα συχνά μεταφέρονταν γρήγορα, δυσχεραίνοντας την ιχνηλάτησή τους.
Κομβικό ρόλο στη δικογραφία διαδραματίζει και το εταιρικό πλέγμα που είχε δημιουργήσει. Κατά την περίοδο 2020–2022, ο 40χρονος φέρεται να προχώρησε στη σύσταση δέκα εταιριών, με διαφορετικές επωνυμίες και έδρες. Οι περισσότερες, σύμφωνα με το πόρισμα, δεν εμφάνιζαν ουσιαστική οικονομική ή εμπορική δραστηριότητα. Είτε δεν υπέβαλαν δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος ή ΦΠΑ είτε εμφάνιζαν περιορισμένες κινήσεις που αφορούσαν κυρίως δαπάνες, χωρίς αντίστοιχα έσοδα.
Βασικό όχημα για τη διοχέτευση κεφαλαίων φέρεται να αποτέλεσε συγκεκριμένη μονοπρόσωπη ΙΚΕ, μέσω της οποίας καταγράφονται μεταφορές χρημάτων από εταιρικούς προς ατομικούς λογαριασμούς του ίδιου, χωρίς οικονομική αιτιολόγηση. Μάλιστα, ένας από τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρίας περιλαμβάνεται σε μηνυτήρια αναφορά ως αποδέκτης χρημάτων που προέρχονταν από απάτη. Οι υπόλοιπες εταιρίες, κατά τις Αρχές, λειτουργούσαν ως «κελύφη», προσδίδοντας ένα νομιμοφανές περίβλημα σε χρηματικές ροές αμφίβολης προέλευσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη χρήση πολλαπλών τραπεζικών λογαριασμών, τόσο σε ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα όσο και σε ιδρύματα πληρωμών του εξωτερικού. Η εμφανής αναντιστοιχία μεταξύ των δηλωθέντων εισοδημάτων και της πραγματικής ρευστότητας, σε συνδυασμό με την αυξημένη κινητικότητα κεφαλαίων, οδήγησε τις Αρχές στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται μόνο για απάτη, αλλά και για οργανωμένη προσπάθεια νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Ενδεικτικό του τρόπου που λειτουργούσε είναι το γεγονός ότι, ακόμη και μετά το «πάγωμα» των λογαριασμών του, φέρεται να αναζητούσε συνεργασίες με μικρότερα ή νεοσύστατα πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρώντας να ανοίξει νέους λογαριασμούς και να συνεχίσει τη δράση του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, από το 2020 έως και το 2025 ο κατηγορούμενος φέρεται να ανέπτυξε συστηματική και κατ’ επάγγελμα εγκληματική δραστηριότητα, είτε ατομικά είτε μέσω εταιρικών σχημάτων στα οποία εμφανιζόταν ως εταίρος και διαχειριστής. Η δικογραφία δεν μιλά για ευκαιριακές κινήσεις, αλλά για έναν μηχανισμό που επαναλαμβανόταν με ακρίβεια και σταθερότητα, εκμεταλλευόμενος τα κενά της αγοράς μισθώσεων και την ταχύτητα των συναλλαγών. Στο επίκεντρο της δράσης του βρίσκονταν ακίνητα που εντόπιζε κυρίως μέσω πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η επιλογή τους ήταν προσεκτική: διαμερίσματα σε περιοχές με ζήτηση, άλλοτε πολυτελή και άλλοτε απολύτως «ουδέτερα», ώστε να μη γεννούν υποψίες. Τα μίσθωνε για σύντομο χρονικό διάστημα, εμφανιζόμενος είτε ως ιδιώτης είτε ως εκπρόσωπος εταιρίας, χωρίς να αποκαλύπτει τις πραγματικές του προθέσεις στους ιδιοκτήτες.
Ακολουθούσε το δεύτερο και πιο κρίσιμο στάδιο της απάτης. Τα ίδια ακίνητα υπεκμισθώνονταν σε τρίτους για πολύ μεγαλύτερη διάρκεια, με τον 40χρονο να εμφανίζεται ως νόμιμος εκμισθωτής. Οι συμφωνίες που έκανε με τους υποψήφιους ενοικιαστές έμοιαζαν απολύτως τυπικές. Προκαθορισμένο μίσθωμα, άμεση παράδοση, ακόμη και προκαταβολές μισθωμάτων, τις οποίες εισέπραττε χωρίς οι ενοικιαστές να γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος με τον οποίο συναλλάσσονταν δεν ήταν ούτε ιδιοκτήτης ούτε εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος.
Η απάτη αποκαλυπτόταν όταν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις έληγαν ή όταν οι πραγματικοί ιδιοκτήτες διαπίστωναν ότι τα ακίνητά τους είχαν «δοθεί» σε τρίτους, χωρίς τη γνώση ή τη συναίνεσή τους. Τότε, τα χρήματα είχαν ήδη χαθεί και ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τη δικογραφία, είχε προχωρήσει στο επόμενο ακίνητο, επαναλαμβάνοντας το ίδιο μοτίβο. Τα θύματα ήταν διπλά, από τη μία οι ενοικιαστές που έχαναν τις προκαταβολές τους και από την άλλη οι ιδιοκτήτες που έβλεπαν τα ακίνητά τους μπλεγμένα σε μια απάτη χωρίς να έχουν καμία εμπλοκή.
Η εικόνα που σχηματίστηκε δεν περιορίζεται σε λίγες περιπτώσεις. Αντιθέτως, στη δικογραφία περιλαμβάνεται πλήθος μηνυτήριων αναφορών για συναφή περιστατικά, γεγονός που, κατά τις Αρχές, στοιχειοθετεί απάτη κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα. Παράλληλα, τα τραπεζικά δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν τη συστηματικότητα της δράσης. Σημαντικά ποσά από προκαταβολές και μισθώματα κατέληγαν σε λογαριασμούς που δεν συμβάδιζαν με τα δηλωθέντα εισοδήματά του, ενώ τα χρήματα συχνά μεταφέρονταν γρήγορα, δυσχεραίνοντας την ιχνηλάτησή τους.
Κομβικό ρόλο στη δικογραφία διαδραματίζει και το εταιρικό πλέγμα που είχε δημιουργήσει. Κατά την περίοδο 2020–2022, ο 40χρονος φέρεται να προχώρησε στη σύσταση δέκα εταιριών, με διαφορετικές επωνυμίες και έδρες. Οι περισσότερες, σύμφωνα με το πόρισμα, δεν εμφάνιζαν ουσιαστική οικονομική ή εμπορική δραστηριότητα. Είτε δεν υπέβαλαν δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος ή ΦΠΑ είτε εμφάνιζαν περιορισμένες κινήσεις που αφορούσαν κυρίως δαπάνες, χωρίς αντίστοιχα έσοδα.
Βασικό όχημα για τη διοχέτευση κεφαλαίων φέρεται να αποτέλεσε συγκεκριμένη μονοπρόσωπη ΙΚΕ, μέσω της οποίας καταγράφονται μεταφορές χρημάτων από εταιρικούς προς ατομικούς λογαριασμούς του ίδιου, χωρίς οικονομική αιτιολόγηση. Μάλιστα, ένας από τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρίας περιλαμβάνεται σε μηνυτήρια αναφορά ως αποδέκτης χρημάτων που προέρχονταν από απάτη. Οι υπόλοιπες εταιρίες, κατά τις Αρχές, λειτουργούσαν ως «κελύφη», προσδίδοντας ένα νομιμοφανές περίβλημα σε χρηματικές ροές αμφίβολης προέλευσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη χρήση πολλαπλών τραπεζικών λογαριασμών, τόσο σε ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα όσο και σε ιδρύματα πληρωμών του εξωτερικού. Η εμφανής αναντιστοιχία μεταξύ των δηλωθέντων εισοδημάτων και της πραγματικής ρευστότητας, σε συνδυασμό με την αυξημένη κινητικότητα κεφαλαίων, οδήγησε τις Αρχές στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται μόνο για απάτη, αλλά και για οργανωμένη προσπάθεια νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Ενδεικτικό του τρόπου που λειτουργούσε είναι το γεγονός ότι, ακόμη και μετά το «πάγωμα» των λογαριασμών του, φέρεται να αναζητούσε συνεργασίες με μικρότερα ή νεοσύστατα πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρώντας να ανοίξει νέους λογαριασμούς και να συνεχίσει τη δράση του.
Στο φόντο αυτών των ευρημάτων, καθοριστική υπήρξε η παρέμβαση της Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες. Με διάταξη του προέδρου της, διατάχθηκε η δέσμευση της περιουσίας του 40χρονου, μέχρι του ποσού των 630.190,58 ευρώ. Η δέσμευση αφορά κάθε είδους τραπεζικούς λογαριασμούς, τίτλους, επενδυτικά και χρηματοπιστωτικά προϊόντα, καθώς και θυρίδες θησαυροφυλακίου, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και μέσω των εταιριών που ελέγχει. Στη δέσμευση περιλαμβάνονται και τρία νομικά πρόσωπα στα οποία εμφανίζεται ως μοναδικός εταίρος και διαχειριστής, ενώ προβλέπονται εξαιρέσεις μόνο για ποσά που αφορούν μισθούς, βασικές ανάγκες διαβίωσης, έξοδα νομικής υποστήριξης και τη συντήρηση των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων. Το οικονομικό σκέλος της υπόθεσης έχει πλέον «κλειδώσει» προσωρινά, με την έρευνα να συνεχίζεται για το πλήρες εύρος της δράσης και για τυχόν εμπλοκή και άλλων προσώπων.
Πηγή ➤https://www.protothema.gr
