Νέα Ερυθραία: Η ιερή εικόνα της Παναγίας «Φοβερά Προστασίας» συγκεντρώνει πλήθος πιστών...θα παραμείνει προς προσκύνηση έως και τις 4 Μαΐου..

Police-Voice blog ➤
Η άφιξη της εικόνας πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Απριλίου και θα παραμείνει προς προσκύνηση έως και τις 4 Μαΐου

Στον Ιερό Ναό της Αγίας Ματρώνας, στη Νέα Ερυθραία, φιλοξενείται αυτές τις ημέρες η ιερά εικόνα της Παναγίας «Φοβερά Προστασίας» από την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου, προσελκύοντας καθημερινά πλήθος πιστών. Η άφιξη της εικόνας πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Απριλίου και θα παραμείνει προς προσκύνηση έως και τις 4 Μαΐου, προσφέροντας μια σπάνια ευκαιρία πνευματικής ενίσχυσης για την τοπική κοινωνία.

Η υποδοχή της ιεράς εικόνας στην εκκλησία της Νέας Ερυθραίας πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Απριλίου, με λαμπρότητα και εκκλησιαστική τάξη, παρουσία του Μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλου, ο οποίος, μαζί με τον ιερό κλήρο, υποδέχθηκε τη Θεομητορική παρουσία εν μέσω συγκινητικής συμμετοχής των πιστών. Ιδιαίτερη ευλογία αποτέλεσε και η παρουσία του π. Πορφυρίου, εκ της Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου, ο οποίος συνοδεύει την εικόνα.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, τελέστηκε με κατάνυξη η Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Μυροφόρων, με τους πιστούς να συμμετέχουν ενεργά στο μυστήριο και να προσκυνούν με ευλάβεια την εικόνα, αντλώντας δύναμη και παρηγοριά από τη χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Τι είναι η εικόνα της «Φοβεράς Προστασίας»

Η εικόνα της Παναγίας «Φοβεράς Προστασίας» φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου στο Άγιο Όρος και βρίσκεται στο αριστερό μέρος της λιτής του Καθολικού, εντός ομώνυμου παρεκκλησίου που χτίστηκε το 1733. Απεικονίζει την Παναγία να κρατά τον Χριστό, ενώ το βλέμμα της στρέφεται προς Εκείνον και προς άγγελο που φέρει τα σύμβολα του Πάθους.

Σύμφωνα με την παράδοση, το πιο γνωστό θαύμα της είναι εκείνο της «αόρατης Μονής». Όταν πειρατές επιχείρησαν να επιτεθούν στη Μονή, οι μοναχοί προσευχήθηκαν θερμά στην Παναγία. Τότε, η Μονή κατέστη αόρατη στα μάτια των επιδρομέων, οι οποίοι αποχώρησαν χωρίς να προκαλέσουν ζημιές. Το γεγονός αυτό αποδόθηκε στη θαυματουργική παρέμβαση της Θεοτόκου και χάρισε στην εικόνα το όνομα «Φοβερά Προστασία».

Η παρουσία της εικόνας στον ναό της Αγίας Ματρώνας αποτελεί μια ιδιαίτερη ευλογία, καλώντας τους πιστούς σε προσευχή, μετάνοια και βαθύτερη πνευματική ζωή, υπό τη σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Πηγή ➤https://www.newsit.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Η γιορτή του Άι Γιώργη των Αθηναίων, ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορικής μνήμης της πόλης.....

Police-Voice blog ➤

Στην παλαιά Αθήνα η γιορτή του Αγίου Γεωργίου ήταν ένα αυθεντικό λαϊκό γεγονός, που κινητοποιούσε ολόκληρη την πόλη - Τα περίφημα Ρουσάλια, που αργότερα βαφτίστηκαν «Νέα Παναθήναια», το «Θησείο» και ο Ακαμάτης άγιος

Ο Απρίλης της άνοιξης - μήνας Λαμπριάτης αλλά και Αγιωργίτης - φέρνει κάθε χρόνο στο προσκήνιο μία από τις πιο αγαπημένες μορφές της ορθόδοξης παράδοσης: τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, που τιμάται σήμερα 23 Απριλίου. Ένας άγιος βαθιά ριζωμένος στη λαϊκή συνείδηση, που έχει χαρίσει το όνομά του σε αμέτρητους Έλληνες, σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι Γιώργηδες να ανταγωνίζονται ακόμη και τους Γιάννηδες σε αριθμό.

«Στην παλαιά Αθήνα, ωστόσο, η γιορτή του Αγίου Γεωργίου δεν ήταν απλώς μια ονομαστική εορτή. Ήταν ένα αυθεντικό λαϊκό γεγονός, μια πανδημική - με την αρχαία έννοια της λέξης - γιορτή που κινητοποιούσε ολόκληρη την πόλη», επισημαίνει η κ. Άρτεμις Σκουμπουρδή, αθηναιογράφος-ξεναγός.

«Ο αθηναιογράφος, Δημήτριος Καμπούρογλου, καταγράφει μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια: την ημέρα του Αγίου Γεωργίου οι Αθηναίοι φορούσαν για πρώτη φορά τα καλοκαιρινά τους ρούχα, κατάλευκα και φωτεινά. Η εικόνα αυτή ήταν τόσο συνδεδεμένη με τη γιορτή, ώστε όταν κάποιος εμφανιζόταν ντυμένος στα λευκά εκτός εποχής, δεν έλειπε το πείραγμα: "Βοήθειά σου, Άγιος Γιώργης μάς γίνηκε!"», πρόσθεσε.

Το «Θησείο» που ήταν... Άι-Γιώργης

Όπως αναφέρει η κ. Σκουμπουρδή: «Η καρδιά των εορτασμών χτυπούσε στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς, στην εκκλησία του Άι-Γιώργη του Ακαμάτη. Πρόκειται για τον καλλιμάρμαρο ναό του Ηφαίστου και της Εργάνης Αθηνάς, ένα μνημείο, σύγχρονο του Παρθενώνα, το οποίο, σήμερα, θεωρείται ο καλύτερα διατηρημένος ναός της κλασικής αρχαιότητας. Συνήθως, λανθασμένα, τον αποκαλούμε “Θησείο”, ενώ ουσιαστικά υπήρξε “Ηφαιστείον”. 

Ο ναός του Ηφαίστου μετατρέπεται σε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο κατά το χειμώνα του 662-663 μ.Χ., όταν παρέμειναν στην πόλη τα στρατεύματα του αυτοκράτορα Κώνσταντος Β’.

Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας απέκτησε το ιδιότυπο προσωνύμιο "Ακαμάτης" - δηλαδή "τεμπέλης" - καθώς του επιτρεπόταν να λειτουργεί μόνο μία φορά τον χρόνο, στη χάρη του Αγίου. Κι όμως, αυτή η «σπάνια» λειτουργία εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο ζωντανά πανηγύρια της πόλης».

Τα Ρουσάλια και το τέλος μίας εποχής

Στον χώρο γύρω από τον Άι-Γιώργη τον Ακαμάτη, κάθε χρόνο, τη δεύτερη και τρίτη ημέρα του Πάσχα, διοργανώνονταν τα περίφημα Ρουσάλια, που αργότερα βαφτίστηκαν «Νέα Παναθήναια». Ήταν μια γιορτή χωρίς διαχωρισμούς: Αθηναίοι, Έλληνες, Αρβανίτες αλλά και Τούρκοι συμμετείχαν σε έναν κοινό εορτασμό με μουσικές, χορούς και πανηγυρική διάθεση.

Ο Γάλλος ζωγράφος, Λουί Ντυπρέ, που επισκέφθηκε την Αθήνα το 1819, περιγράφει με θαυμασμό την εικόνα: «Η μουσική και ο χορός δίνουν ζωή στις πολυάριθμες συντροφιές των νέων […] Αφέθηκα να κοιτάξω γοητευμένος την κίνηση του λαού […] μπροστά στο μνημείο που αιώνες τώρα ο ήλιος του χάριζε χρυσάφι και ζωντάνια».

Λίγα χρόνια πριν την Ελληνική Επανάσταση, η Αθήνα έμοιαζε να ζει στιγμές ενότητας και ανεμελιάς, μέσα σε ένα σκηνικό, όπου η αρχαιότητα και η νεότερη παράδοση συνυπήρχαν αρμονικά, αποτυπώνει την ατμόσφαιρα η ξεναγός.

Η τελευταία επίσημη λειτουργία στον Άι-Γιώργη τον Ακαμάτη πραγματοποιήθηκε το 1834, στη δοξολογία με αφορμή την άφιξη του βασιλιά Όθωνα στην Αθήνα, την 1η Δεκεμβρίου 1834. Λίγο αργότερα, το 1835, η εκκλησιαστική χρήση του ναού καταργήθηκε οριστικά όταν η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε «να αρθεί εξ αυτού η Αγία Τράπεζα και πάν άλλο ευρισκόμενον ως σημείον εκκλησίας αντικείμενον».

Ωστόσο, οι γιορτές δεν χάθηκαν αμέσως. Οι Αθηναίοι συνέχισαν για δεκαετίες να τιμούν τον Άγιο στον ίδιο χώρο, διατηρώντας ζωντανή την παράδοση. Ο Γερμανός Καθηγητής ιστορικός τέχνης, Χέρμαν Χέτνερ, που βρέθηκε στην Αθήνα την άνοιξη του 1852, περιγράφει μια σχεδόν ονειρική εικόνα με δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, ντυμένους με πολύχρωμες φορεσιές, να γιορτάζουν ανάμεσα σε λεμονιές, φωτιές και μουσικές, με φόντο τον αρχαίο ναό και την Ακρόπολη:

«Είναι η τρίτη μέρα του Πάσχα και την ημέρα αυτή είναι η μεγαλύτερη ελληνική λαϊκή γιορτή. Ο ουρανός είναι ευνοϊκός, η πιο φωτεινή λιακάδα. Απ’ όλες τις πλευρές μας είχαν μιλήσει για το κέφι και τη ζωντάνια αυτής της πανήγυρης. Η πρώτη εντύπωση θυμίζει παραμύθι. Τόπος της γιορτής είναι η όμορφη πράσινη πλατεία δίπλα ακριβώς από τον ναό του Θησέως.

Σχεδόν όλη η Αθήνα βρίσκεται εδώ και οι κάτοικοι των περιχώρων. Τουλάχιστον δέκα χιλιάδες άνθρωποι, σαν μια τρικυμισμένη θάλασσα, ανεβοκατεβαίνουν χαρούμενοι ή ξαπλωμένοι σε γραφικές συντροφιές αμφιθεατρικά ως πάνω ψηλά στο λόφο των Νυμφών. Όλοι είναι ντυμένοι γιορταστικά σε ανώτατο βαθμό. Και πώς σπινθηροβολούν κι αστράφτουν και φεγγοβολούν - εκείνες οι κόκκινες σκούφιες με τις μακριές ασημένιες φούντες, τα κόκκινα γιλέκια με τα χρυσά και τ’ ασημικά που λάμπουν και οι γκέτες, εκείνες οι θαυμάσιες μεταξωτές σάρπες και οι κάτασπρες πουκαμίσες και οι φουστανέλες! Κι ανάμεσα οι λεμονιές κι οι πορτοκαλιές που ρίχνουν τη λάμψη τους μακριά και κάπου μια αναμμένη φωτιά που τινάζει πια φλόγες γύρω της οικογένειες που ψήνουν με το χουζούρι τους το αρνί, που δεν μπορεί να λείπει από κανένα λαϊκό πανηγύρι.

Μια φτωχή βόρεια φαντασία, που ποτέ δεν είδε μια τέτοια νότια ζωή, δεν μπορεί ποτέ να σκεφτεί μια τέτοια γιορτή των χρωμάτων. Και δίπλα σ’ αυτή την ανακατωσούρα, υψώνεται ήρεμος και εύθυμος ο ηλιοκαμένος αρχαίος ναός. Οι δωρικές κολώνες και οι θριγκοί λάμπουν χρυσοί στη διαφανή ατμόσφαιρα, ενώ στα περιστύλια περπατούν και κάθονται οι άνθρωποι, ωσάν να ξαναξύπνησε η εποχή του αρχαίου μεγαλείου και χαρούμενη γιορτή των θεών ν’ αντηχεί γύρω από τον πολύ καιρό εγκαταλειμμένο ναό. Από μακριά υψώνονται οι κολώνες της Ακρόπολης. Είναι σαν να ονειρευόμαστε. Παρελθόν και παρόν φαίνονται να συγχωνεύονται χωρίς διαφορές».

Μια γιορτή των αισθήσεων και της ταυτότητας

Σύμφωνα με την κ. Σκουμπουρδή, «καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, στα χρόνια του ρομαντισμού, ο αθηναϊκός Τύπος περιέγραφε με ενθουσιασμό τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου στην ίδια γνώριμη περιοχή: καλοντυμένα κορίτσια με κρινολίνα, εύζωνες που χόρευαν με λεβεντιά, μουσικές που συνδύαζαν το παραδοσιακό με το "της μόδας" - “Τα ψιμυωθέντα κοράσια άτινα παρελαύνουν με τα κρινολίνα των που μοιάζουν να αιωρούνται από την εαρινή αύρα / οι καλλίκορμοι εύζωνες που επιδεικνύουν την λεβεντιά τους με τους παραδοσιακούς χορούς".

Ήταν μια γιορτή που δεν περιοριζόταν στη θρησκευτική της διάσταση. Ήταν μια εμπειρία συλλογική — μια έκφραση της αθηναϊκής ταυτότητας, όπου χρώματα, ήχοι και γεύσεις ενώνονταν σε μια πανδαισία ζωής. 

Σήμερα, ο χώρος του Ηφαιστείου στέκει σιωπηλός, μάρτυρας μιας άλλης εποχής. Κι όμως, πίσω από τις πέτρες του, αντηχούν ακόμη — έστω και φαντασιακά — οι ήχοι από ζουρνάδες, τα γέλια των ανθρώπων, τα βήματα των χορών. Η γιορτή του Άι-Γιώργη των Αθηναίων δεν είναι μια ξεχασμένη παράδοση αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορικής μνήμης της πόλης».

Πηγή ➤https://www.protothema.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

«Δεύτε λάβετε φως» - Πανηγυρικό κλίμα στην τελετή αφής του Αγίου Φωτός στον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων εξήλθε .....

Police-Voice blog ➤

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων εξήλθε από τον Πανάγιο Τάφο κρατώντας τις 33 λαμπάδες, όπως προστάζει το τελετουργικό, μία για κάθε έτος του Χριστού στη Γη

Σε πανηγυρικό κλίμα ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος είπε το «Δεύτε λάβετε φως» στους πιστούς που βρέθηκαν το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου (11/4) στο Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα για να παρακολουθήσουν μέσα σε κλίμα κατάνυξης την τελετή αφής του Αγίου Φωτός.

Ο Πατριάρχης εξήλθε από τον Πανάγιο Τάφο κρατώντας τις 33 λαμπάδες, όπως προστάζει το τελετουργικό, μία για κάθε έτος του Χριστού στη Γη.

Το συγκεντρωμένο πλήθος έσπευσε να λάβει το ανέσπερο φως, με τις καμπάνες να κομίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου. Λόγω των αυξημένων μέτρων ασφαλείας που έχει λάβει το Ισραήλ, η είσοδος για φέτος επετράπη μόλις σε 2.750 άτομα, με ειδικό βραχιολάκι.

Πότε αναμένεται η άφιξη του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα

Για λόγους ασφαλείας, στην ελληνική αποστολή συμμετέχουν τρία άτομα.

Συγκεκριμένα το 'Αγιο Φως θα μεταφέρουν στην Αθήνα ο επικεφαλής της αποστολής και εκπρόσωπος της κυβέρνησης υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για θέματα Απόδημου Ελληνισμού Γιάννης Λοβέρδος, ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα και εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου.

Η ελληνική αποστολή θα παρακολουθήσει την τελετή αφής και στη συνέχεια, στο Πατριαρχείο ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ΄ θα παραδώσει στον κ. Λοβέρδο το 'Αγιο Φως.

Η πτήση, αν όλα κυλήσουν βάσει προγράμματος, αναμένεται να φτάσει στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας περίπου στις 18:30 και από εκεί το Άγιο Φως θα μοιραστεί σε όλη την Ελλάδα.

 

 Πηγή ➤https://www.protothema.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Πότε είναι του Αγίου Γεωργίου: Πότε γιορτάζει ο Άγιος Γεώργιος φέτος και τι ισχύει με τις ημερομηνίες.....

Police-Voice blog ➤
Πώς καθορίζεται η ημερομηνία εορτασμού και γιατί σε ορισμένες χρονιές μεταφέρεται

Η εορτή του Αγίου Γεωργίου αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές ημέρες του ορθόδοξου εορτολογίου, με χιλιάδες πιστούς σε όλη την Ελλάδα να τιμούν τον Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο Άγιο.

Για το 2026, η γιορτή του Αγίου Γεωργίου τιμάται κανονικά στις 23 Απριλίου, όπως προβλέπει το εκκλησιαστικό ημερολόγιο.

Η ημερομηνία της 23ης Απριλίου είναι σταθερά συνδεδεμένη με τη μνήμη του Αγίου, ωστόσο υπάρχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα που συχνά προκαλεί σύγχυση στους πιστούς.

Σε περιπτώσεις όπου η συγκεκριμένη ημέρα συμπίπτει με τη Μεγάλη Εβδομάδα ή το Πάσχα, η Εκκλησία μεταθέτει τον εορτασμό για τη Δευτέρα του Πάσχα, προκειμένου να διατηρηθεί η κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών του Θείου Πάθους.

Το 2026, όμως, δεν συντρέχει τέτοιος λόγος μετακίνησης, καθώς η 23η Απριλίου δεν εμπίπτει στις ημερομηνίες της Μεγάλης Εβδομάδας.

Έτσι, οι εκκλησίες σε όλη τη χώρα θα τελέσουν κανονικά πανηγυρικές λειτουργίες ανήμερα της εορτής, ενώ πλήθος τοπικών πανηγυριών αναμένεται να πραγματοποιηθεί, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί πολιούχο.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι μία από τις πιο δημοφιλείς μορφές της Ορθοδοξίας,

 συνδεδεμένος με την ανδρεία, την πίστη και τη νίκη του καλού απέναντι στο κακό. Η εικόνα του καβαλάρη που σκοτώνει τον δράκο παραμένει διαχρονικό σύμβολο και σημείο αναφοράς για την ελληνική θρησκευτική και λαϊκή παράδοση.

Καθώς πλησιάζει η ημερομηνία της εορτής, οι προετοιμασίες σε δήμους και κοινότητες κορυφώνονται, με στόχο τη διατήρηση των εθίμων και την προσέλκυση επισκεπτών, σε μια περίοδο που σηματοδοτεί και την πλήρη είσοδο στην άνοιξη.

Πηγή ➤https://www.newsit.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Μεγάλη Παρασκευή: Η Σταύρωση, ο Επιτάφιος Θρήνος και το βαθύτερο νόημα της πιο κατανυκτικής ημέρας της Ορθοδοξίας Η ημέρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος, απόλυτου πένθους, αλλά και προσδοκίας Ανάστασης

Police-Voice blog ➤
Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί την πιο φορτισμένη και σιωπηλή ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Είναι η ημέρα της Σταύρωσης του Ιησού Χριστού, η κορύφωση του Θείου Δράματος και ταυτόχρονα η στιγμή που η θυσία αποκτά το βαθύτερο νόημά της: την αγάπη χωρίς όρια.

Από νωρίς το πρωί, οι καμπάνες ηχούν πένθιμα σε όλη τη χώρα και οι εκκλησίες γεμίζουν με πιστούς που συμμετέχουν στις Μεγάλες Ώρες. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά, σχεδόν σιωπηλή, καθώς η Εκκλησία ανακαλεί τα γεγονότα των Παθών: τη δίκη, τα βασανιστήρια, τον Γολγοθά και τη Σταύρωση.

Η Αποκαθήλωση, που τελείται το μεσημέρι, αποτελεί μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές. Το σώμα του Χριστού κατεβαίνει από τον Σταυρό και τοποθετείται στον Επιτάφιο, σε μία τελετουργία που αποτυπώνει με δραματικό τρόπο την ανθρώπινη διάσταση του θανάτου.

Το βράδυ, ο Επιτάφιος Θρήνος φέρνει την κορύφωση της ημέρας. Οι ύμνοι, με έντονο ποιητικό και θεολογικό χαρακτήρα, αποδίδουν τον πόνο, αλλά και την ελπίδα. Η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, μετατρέπει το πένθος σε συλλογική εμπειρία. Η κοινότητα βιώνει μαζί τη θλίψη, αλλά και την προσδοκία της Ανάστασης.

Το μέγεθος της θυσίας

Η Μεγάλη Παρασκευή ξεχωρίζει και για ένα ακόμη στοιχείο: είναι η μοναδική ημέρα του χρόνου κατά την οποία δεν τελείται Θεία Λειτουργία. Η απουσία της υπογραμμίζει το μέγεθος της θυσίας και τη σιωπή που επιβάλλει το γεγονός της Σταύρωσης.

Ωστόσο, η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο πένθος. Στον πυρήνα της κρύβει ένα βαθύ θεολογικό μήνυμα. Η Σταύρωση δεν παρουσιάζεται ως ήττα, αλλά ως εκούσια θυσία, ως πράξη αγάπης που ανοίγει τον δρόμο για τη λύτρωση. Μέσα από τον πόνο, αναδύεται η ελπίδα.

Η Μεγάλη Παρασκευή καλεί τον άνθρωπο να σταθεί απέναντι στον εαυτό του. Να αναλογιστεί την έννοια της θυσίας, της συγχώρεσης και της ταπείνωσης. Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο και ταχύτητα, η ημέρα αυτή επιβάλλει παύση. Σιωπή. Σκέψη.

Και ίσως εκεί βρίσκεται και η διαχρονική της δύναμη: δεν αφορά μόνο ένα θρησκευτικό γεγονός, αλλά μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Την εμπειρία της απώλειας, αλλά και της προσδοκίας. Την πίστη ότι μετά τη σκοτεινότερη στιγμή, έρχεται το φως.

Καθώς η νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής προχωρά, το βλέμμα στρέφεται ήδη προς το επόμενο βήμα. Η σιωπή δεν είναι το τέλος. Είναι η αναμονή. Γιατί η Ανάσταση πλησιάζει.

Πηγή ➤https://www.protothema.gr

Διαβάστε Περισσότερα »