Μπορεί η φράση, "γροθιά στο στομάχι" ν' ακούγεται τετριμμένη", όμως στην περίπτωση του άρθρου για τη διαβίωση στα κρατητήρια και όσων περιγράφει ότι συντελούνται μέσασ' αυτά ο Αριστείδης Κοκόνας, μέλος της δύναμης αναγέννησης, τα λόγια ξαναβρίσκουν τις έννοιες τους.
"Το παρακάτω άρθρο δεν είναι ούτε ευχάριστο, ούτε σύντομο, απλά προσπαθεί να δώσει μία εικόνα της κατάστασης που επικρατεί στην πόλη μας, όπου φιλοξενούνται περίπου 180 κρατούμενοι, που αναμένουν για μία
θέση σε κάποια φυλακή.
Καθημερινά ακούμε για συλλήψεις κακοποιών, εξαρθρώσεις κυκλωμάτων και για άτομα που οδηγούνται στον Εισαγγελέα για να σταλούν στις φυλακές ώστε το κοινωνικό σύνολο να είναι πιο ασφαλές. Το τι γίνεται όμως με όλους αυτούς που παίρνουν τον δρόμο για την φυλακή είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι φυλακές έχουν πλέον γεμίσει και τα Αστυνομικά Τμήματα της πόλης μας έχουν μετατραπεί σε χώρους φύλαξης ποινικών κρατουμένων, με ότι συνεπάγεται αυτό.
Αυτοί οι άνθρωποι, ασχέτως με τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει, κρατούνται στα κρατητήρια Αστυνομικών Τμημάτων. Κρατητήρια κατάλληλα μόνο για την προσωρινή κράτηση τους, καθώς δεν τους προσφέρουν στοιχειώδης παροχές που θα είχαν σε μία φυλακή. Πολλές φορές η παραμονή τους σε αυτά τα κρατητήρια μπορεί να διαρκέσει και πάνω από 6 μήνες. Όλο αυτό το διάστημα παραμένουν μέσα σε κελιά μικρών διαστάσεων, μαζί με άτομα που δεν γνωρίζουν, με ότι επιπτώσεις αυτό μπορεί να έχει στην ψυχική τους υγεία. Επίσης δεν υπάρχει η δυνατότητα του προαυλισμού ή της γυμναστικής ή οποιασδήποτε άλλης παραγωγικής ασχολίας. Όλα τα προηγούμενα έχουν ως αποτέλεσμα,
οι περισσότεροι να λαμβάνουν ψυχιατρικές αγωγές. Ένα ακόμα αποτέλεσμα της κακής ψυχολογικής κατάστασης τους είναι οι συνεχείς διαπληκτισμοί τόσο μεταξύ τους όσο και με τους φρουρούς τους και η δημιουργία ενός ιδιαίτερα δυσάρεστου κλίματος με αποτέλεσμα πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να απειλούν να αυτοτραυματιστούν αν δεν μεταφερθούν σε κάποια φυλακή.
Καθώς στην πόλη μας δεν υπάρχει μέριμνα για την διατροφή τους, αναγκάζονται καθημερινά να παραγγέλνουν από ταχυφαγεία, με τις ανάλογες επιπτώσεις στην υγεία τους, καθώς μόνο κατάλληλη για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν είναι αυτή η διατροφή. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι, ότι ασχέτως με την σοβαρότητα του εγκλήματος που έχουν διαπράξει, φιλοξενούνται στα ίδια κελιά, άτομα τα οποία έχουν διαπράξει ελαφρά εγκλήματα και συλλαμβάνονται και κρατούνται μόνο για την διαδικασία του αυτοφώρου, με ποινικούς κρατούμενους που έχουν περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους σε φυλακές ή διανύουν κάθειρξη άνω των δέκα ετών λόγω ναρκωτικών, σύσταση συμμορίας, διαρρήξεις.
Από την άλλη πλευρά, τους κρατούμενους αυτούς τους φυλάνε Αστυνομικοί και όχι Σωφρονιστικοί υπάλληλοι σε εγκαταστάσεις μη κατάλληλες για πολύμηνη φύλαξη, μέσα στο κέντρο της πόλης. Ξεκινώντας από τα βασικά, δεν υπάρχει κατάλληλη εκπαίδευση του προσωπικού για αυτού του είδους τις καταστάσεις και τα Αστυνομικά Τμήματα βρίσκονται σε κεντρικά σημεία, κοντά σε μεγάλους δρόμους, για την εξυπηρέτηση των πολιτών, κάνοντας τα εύκολους στόχους για όσους θέλουν να σχεδιάσουν μία απόδραση. Επιπλέον το προσωπικό που βρίσκεται σε ένα τμήμα, ειδικά τις βραδινές ώρες είναι πολύ περιορισμένο, διευκολύνοντας τις όποιες έκνομες ενέργειες. Λόγω των μη κατάλληλων, για επί μακρών φύλαξη, εγκαταστάσεων, ο Αστυνομικός αναγκάζεται να έρχεται σε επαφή συνεχώς με τους κρατούμενους, που πέρα από την ασφάλεια του είναι επικίνδυνο και για την υγεία του, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες.
Επιπλέον οι εγκαταστάσεις υγιεινής, στις εγκαταστάσεις προσωρινής φύλαξης, δεν βρίσκονται μέσα στα κελιά, άρα ο Αστυνομικός αναγκάζεται να βγάζει από το κελί τον κρατούμενο, άρα να έρχεται σε επαφή μαζί του, κάθε φορά που αυτός είναι αναγκασμένος να ικανοποιήσει μία βιολογική του ανάγκη. Η διατροφή τους, που βασίζεται σε ταχυφαγεία, που είναι ανεξάρτητα από την Αστυνομία, δημιούργει ένα ρήγμα ασφαλείας, καθώς δεν υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία (Μαγνητικές πύλες Χ-Ray, σκύλοι εντοπισμού ναρκωτικών), ώστε να ελεγχθούν τα τρόφιμα
. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και κατά το επισκεπτήριο, κατά το οποίο συγγενείς τους φέρνουν ρούχα και άλλα αντικείμενα πρώτης ανάγκης. Πολλοί κρατούμενοι, ιδιαίτερα αυτοί που είναι εξαρτημένοι από διάφορες ουσίες, ψάχνουν συνεχώς τρόπους για να τις προμηθευτούν, και καθώς έχουν περάσει από φυλακές, γνωρίζουν όλες της αδυναμίες του ελέγχου, πόσο μάλλον σε ένα Αστυνομικό Τμήμα, όπου όπως προαναφέρθηκε δεν υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία ελέγχου.
Ακόμα μία δυσκολία αποτελεί και η φαρμακευτική αγωγή αυτών που φιλοξενούνται στα κρατητήρια, καθώς ο Αστυνομικός αναλαμβάνει και τον ρόλο του Ιατρού, φροντίζοντας κάθε κρατούμενος να προμηθεύεται τα κατάλληλα φάρμακα στην ώρα τους. Αναπόφευκτο επίσης είναι να δημιουργούνται «κλίκες» μέσα στα κρατητήρια, λόγω της πολύμηνης παραμονής των ίδιων κρατούμενων, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια των Αστυνομικών εγκαταστάσεων.
Τέλος πρέπει να επισημανθεί και ο μεγάλος αριθμός συναδέλφων που έχουν περάσει από Ε.Δ.Ε. λόγω των κρατητηρίων και των κρατουμένων, μη φέροντας ουσιαστικά ευθύνη, καθώς οι περισσότερες καταλήγουν στο αρχείο. Παρόλα αυτά όμως, το άγχος και η πίεση που νιώθει ο κάθε Αστυνομικός, που περνά αυτή την διαδικασία τον εξαντλούν ψυχικά. Στην τελική οι επιπτώσεις από μια ενδεχόμενη απόπειρα απόδρασης, είναι μηδαμινές για αυτούς που την διαπράττουν, αν λάβει κανείς υπόψη, ότι λόγω της βαρύτητας των αδικημάτων τους, είναι καταδικασμένοι τις περισσότερες φόρες σε πάνω από δεκαετή κάθειρξη.
Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω θα προσπαθήσω να δώσω μία εικόνα του Α.Τ. Σταυρουπόλεως, όπου το πρόβλημα είναι πιο έντονο, καθώς έχει τα μεγαλύτερα κρατητήρια, από οποιοδήποτε άλλο τμήμα στην πόλη. Αρχικά πρέπει να αναφερθεί ότι μετά την περσινή απόπειρα απόδρασης ακόμα δεν έχει τοποθετηθεί το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του εξωτερικού χώρου, περιμετρικά του τμήματος. Επιπλέον το τμήμα βρίσκεται σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της περιοχής, με αρκετό θόρυβο και άμεση έξοδο στην περιφερειακή οδό και υπάρχει πρόσβαση από τρεις διαφορετικούς δρόμους, αντίθετα με οποιαδήποτε Κατάστημα Κράτησης που είναι μακριά από κατοικημένες περιοχές με άμεσο έλεγχο της πρόσβασης σε αυτό, ώστε να δυσχεραίνεται η οποιαδήποτε απόπειρα έκνομων ενεργειών με την βοήθεια εξωτερικών παραγόντων.
Τα κρατητήρια έχουν χωρητικότητα δώδεκα ατόμων και μόνο έναν σκοπό κρατητηρίων και σχεδόν πάντα είναι πλήρη, με άτομα που κρατούνται σχεδόν έξι μήνες στα ίδια κελιά. Κάθε φόρα που κάποιος κρατούμενος χρειάζεται να χρησιμοποιήσει τις εγκαταστάσεις υγιεινής, ο σκοπός είναι αναγκασμένος να τον βγάζει από το κελί, ερχόμενος ουσιαστικά αντιμέτωπος με ένα άτομο το οποίο μπορεί να υπερτερεί σωματικά, και μετά να τον ξανακλείνει στο κελί.
Επίσης φροντίζει για τις παραγγελίες φαγητού, την φαρμακευτική αγωγή και τα επισκεπτήρια , ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα, λόγω των συνθηκών κράτησης και όντας εν δυνάμει κατηγορούμενος, είτε πειθαρχικά είτε ποινικά, σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. Και όλα τα παραπάνω, όχι για έναν κρατούμενο αλλά για δώδεκα.
Η παραπάνω κατάσταση είναι πρώτα απ’ όλα επικίνδυνη για εμάς αλλά και για τα ίδια τα άτομα που φυλάσσονται στα κρατητήρια. Συνεχώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία κατάσταση που είναι έτοιμη να ξεφύγει, κάνοντας ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό, με την εκπαίδευση που έχουμε λάβει και τα μέσα που έχουμε στην διάθεση μας. Η λειτουργία των κρατητηρίων βασίζεται καθαρά και μόνο στο φιλότιμο όλου του προσωπικού του Αστυνομικού Τμήματος και στον, παρά της αντιξοότητες, υπέρμετρο ζήλο που δείχνουν, χωρίς όμως αυτό να επαρκεί πολλές φορές, και τα αποτελέσματα αυτού, τα βλέπουμε δυστυχώς στις ειδήσεις¨."
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΟΚOΝΑ Αριστείδη
dynami-an.gr/
