Police-Voice blog ➤
«Πήρα δύο ζωές, τη δική μου και του παιδιού μου, τις έβαλα στα χέρια του κ. Σωτηρόπουλου και του είπα “γιατρέ, εσύ ορίζεις πια τις ζωές μας”» λέει η Αλεξάνδρα Χαραλαμποπούλου
Συνταρακτικά είναι τα λόγια της μητέρας από την Πάτρα που έγινε δότρια του δεξιού λοβού του ήπατός της στον 18χρονο γιο της, που έπασχε από κίρρωση ήπατος σε έδαφος οικογενούς χολοστατικής ηπατοπάθειας.
Μιλώντας στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» η Αλεξάνδρα Χαραλαμποπούλου περιγράφει όσα πέρασε ο γιος της, όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και τι συνέβη τις ημέρες που και οι δυο τους βρισκόταν στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου έγινε η μεταμόσχευση -η τρίτη στο ήπαρ από ζώντα δότη στη χώρα μας- με τη χρήση ρομποτικού συστήματος.
Η μητέρα, που πήρε το μεσημέρι της Τρίτης εξιτήριο από το Λαϊκό Νοσοκομείο, λυγίζει και βάζει τα κλάματα μιλώντας για τον γιο της Χρήστο Μπιλάλη, που εξακολουθεί να νοσηλεύεται στη ΜΕΘ, σε εξαιρετική κατάσταση.
«Είχα κάνει τόσες πολλές σκέψεις τους τελευταίους τρεις μήνες και ειδικά την τελευταία εβδομάδα, που δεν σκεφτόμουν τίποτα εκείνη την ώρα. Ανυπομονούσα…» λέει η κυρία Χαραλαμποπούλου, που ενημερώθηκε για τη χρήση ρομποτικού συστήματος την παραμονή της μεταμόσχευσης.
«Είχα και έχω τόσο τυφλή εμπιστοσύνη σ’ αυτόν τον γιατρό και άνθρωπο, που ό,τι κι αν μου έλεγε, θα του έδινα πράσινο φως. Δεν μ’ ένοιαζε πώς θα έπαιρναν από μένα το μόσχευμα. Μ’ ένοιαζε μόνο να το έδιναν στον γιο μου. Και την καρδιά μου να μου ζήταγαν εκείνη την ώρα, και τα μάτια μου, θα τα ‘δινα όλα…», είναι τα συγκλονιστικά της λόγια.
Ο γιος της γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες, γιατί ήταν μπροστά και ενημερώθηκαν μαζί από τον γιατρό. Αν και ήθελε να γίνει η μεταμόσχευση, στην αρχή ανησύχησε, προτείνοντας στη μητέρα του να το αφήσουν. Ωστόσο, ο γιατρός τον έπεισε.
Μιλώντας στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» η Αλεξάνδρα Χαραλαμποπούλου περιγράφει όσα πέρασε ο γιος της, όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και τι συνέβη τις ημέρες που και οι δυο τους βρισκόταν στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου έγινε η μεταμόσχευση -η τρίτη στο ήπαρ από ζώντα δότη στη χώρα μας- με τη χρήση ρομποτικού συστήματος.
Η μητέρα, που πήρε το μεσημέρι της Τρίτης εξιτήριο από το Λαϊκό Νοσοκομείο, λυγίζει και βάζει τα κλάματα μιλώντας για τον γιο της Χρήστο Μπιλάλη, που εξακολουθεί να νοσηλεύεται στη ΜΕΘ, σε εξαιρετική κατάσταση.
«Και την καρδιά μου να μου ζήταγαν εκείνη την ώρα, και τα μάτια μου, θα τα έδινα όλα»
«Είχα κάνει τόσες πολλές σκέψεις τους τελευταίους τρεις μήνες και ειδικά την τελευταία εβδομάδα, που δεν σκεφτόμουν τίποτα εκείνη την ώρα. Ανυπομονούσα…» λέει η κυρία Χαραλαμποπούλου, που ενημερώθηκε για τη χρήση ρομποτικού συστήματος την παραμονή της μεταμόσχευσης.
«Είχα και έχω τόσο τυφλή εμπιστοσύνη σ’ αυτόν τον γιατρό και άνθρωπο, που ό,τι κι αν μου έλεγε, θα του έδινα πράσινο φως. Δεν μ’ ένοιαζε πώς θα έπαιρναν από μένα το μόσχευμα. Μ’ ένοιαζε μόνο να το έδιναν στον γιο μου. Και την καρδιά μου να μου ζήταγαν εκείνη την ώρα, και τα μάτια μου, θα τα ‘δινα όλα…», είναι τα συγκλονιστικά της λόγια.
«Είναι παιδί 18 χρονών και θέλει να ζήσει, δεν έχει ζήσει ως τώρα»
Ο γιος της γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες, γιατί ήταν μπροστά και ενημερώθηκαν μαζί από τον γιατρό. Αν και ήθελε να γίνει η μεταμόσχευση, στην αρχή ανησύχησε, προτείνοντας στη μητέρα του να το αφήσουν. Ωστόσο, ο γιατρός τον έπεισε.
«Και ξέρεις γιατί; Γιατί είναι παιδί 18 χρόνων και θέλει να ζήσει. Γιατί είναι παιδί 18 χρόνων και δεν έχει ζήσει ως τώρα… Δε θα ξεχάσω όσο ζω αυτό μου είπε ένα βράδυ στο σπίτι, πριν δέκα μέρες περίπου: “Ρε μαμά, δηλαδή εσύ θα μου δώσεις το συκώτι σου και ‘γω θα ζω κανονικά πλέον;”. Δεν μπορούσα για πολλή ώρα να κρατήσω τα δάκρυά μου», λέει η κυρία Χαραλαμποπούλου.
Το παιδί όλα αυτά τα χρόνια έδινε καθημερινά μάχη επιβίωσης. Όταν ήταν μόλις 2,5 ετών, οι γιατροί που πήγαν στην Αγγλία απέκλεισαν το ενδεχόμενο μεταμόσχευσης, αν και τους είπαν ότι θα μπορούσε να ζει, παίρνοντας τα φάρμακά του. Με πολλή προσπάθεια, όλα πήγαιναν καλά, μέχρι το τέλος του 2023, που το παιδί διαγνώστηκε με κίρρωση του ήπατος.
Οι γιατροί είπαν ευθέως στη μητέρα για τον κίνδυνο να πεθάνει ο Χρήστος και στη συνέχεια της μίλησαν για τη μεταμόσχευση από ζώντα δότη. Η ίδια δεν παραλείπει συνεχώς να εκφράζει την εμπιστοσύνη της και ευγνωμοσύνη της για τον γιατρό Γιώργο Σωτηρόπουλο που έκανε την επέμβαση. «Πήρα δύο ζωές, τη δική μου και του παιδιού μου, τις έβαλα στα χέρια του και του είπα… “γιατρέ, εσύ ορίζεις πια τις ζωές μας”. Είναι ένας πολύ σπάνιος και πολύ ξεχωριστός άνθρωπος», λέει.
Το παιδί όλα αυτά τα χρόνια έδινε καθημερινά μάχη επιβίωσης. Όταν ήταν μόλις 2,5 ετών, οι γιατροί που πήγαν στην Αγγλία απέκλεισαν το ενδεχόμενο μεταμόσχευσης, αν και τους είπαν ότι θα μπορούσε να ζει, παίρνοντας τα φάρμακά του. Με πολλή προσπάθεια, όλα πήγαιναν καλά, μέχρι το τέλος του 2023, που το παιδί διαγνώστηκε με κίρρωση του ήπατος.
«Ποια μάνα δεν θα το έκανε;»
Οι γιατροί είπαν ευθέως στη μητέρα για τον κίνδυνο να πεθάνει ο Χρήστος και στη συνέχεια της μίλησαν για τη μεταμόσχευση από ζώντα δότη. Η ίδια δεν παραλείπει συνεχώς να εκφράζει την εμπιστοσύνη της και ευγνωμοσύνη της για τον γιατρό Γιώργο Σωτηρόπουλο που έκανε την επέμβαση. «Πήρα δύο ζωές, τη δική μου και του παιδιού μου, τις έβαλα στα χέρια του και του είπα… “γιατρέ, εσύ ορίζεις πια τις ζωές μας”. Είναι ένας πολύ σπάνιος και πολύ ξεχωριστός άνθρωπος», λέει.
Η ίδια αναφέρεται και στη συζήτηση που έκανε μαζί του. «Μου πρόσφεραν μία λύση ζωής για τον Χρήστο, η οποία περνούσε από μένα. Το δέχθηκα χωρίς καμία σκέψη. Η σωτηρία τού παιδιού μου θα ερχόταν μέσα από μένα… Ποια μάνα δεν θα το έκανε; Και με όλη της την ψυχή», ανέφερε.
Αρχικά ο Χρήστος μπήκε στη λίστα αναμονής του νοσοκομείου για μόσχευμα, αλλά ταυτόχρονα και οι δύο τους έκαναν εξετάσεις, μέχρι που έγινε η επέμβαση την Παρασκευή 16 Μαΐου.
Οι δυο τους βρέθηκαν μετά και το εξιτήριο της γυναίκας. Όμως μίλησαν στο τηλέφωνο. «“Μάνα, σε λατρεύω. Μάνα, σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό που έκανες”, μου είπε και βάλαμε κι οι δύο τα κλάματα», ανέφερε.
Πλέον η ίδια περιμένει να δει τον γιο της να ζήσει τη ζωή του: «Να γεμίσουν τα φτερά του παιδιού μου με πούπουλα, να δυναμώσουν και να μπορέσει να πετάξει μόνος του. Να ζήσει και να χαρεί τη ζωή του. Να μπορέσει να φτερουγίσει μόνο του, χωρίς να μ’ έχει ανάγκη. Και θέλω να στείλω κι ένα μήνυμα απ’ την καρδιά μου: Αυτό που έκανα εγώ για το παιδί μου, να το κάνουν κι άλλοι. Θα σώσουν ζωές. Η ζώσα μεταμόσχευση, πλέον, μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο δώρο για την ανθρωπότητα».
Ο Χρήστος θα βγει σήμερα από τη ΜΕΘ του Λαϊκού και θα μεταφερθεί στη ΜΑΦ. Θα μείνει εκεί για περίπου 10 ημέρες και μετά θα πάρει εξιτήριο. Στη συνέχεια θα παραμείνει στην Αθήνα για να ελέγχεται καθημερινά από τους γιατρούς.
Όλες αυτές τις ημέρες, στο πλευρό του, έστω και για λίγο, βρισκόταν η γιαγιά του, η Ηρώ, που όλα αυτά τα χρόνια, ήταν μαζί του στην τεράστια περιπέτεια που βίωσε.
Όσο για την κυρία Χαραλαμποπούλου, έχει σκεφτεί τι θέλει μόλις επιστρέψουν στην Πάτρα. «Του αρέσουν πολύ οι μεγάλες βόλτες με το αυτοκίνητο. Θα μπούμε, λοιπόν, στο αυτοκίνητο και θα κάνουμε μια βόλτα απ’ το πρωί μέχρι το μεσημέρι», αποκάλυψε.
Αρχικά ο Χρήστος μπήκε στη λίστα αναμονής του νοσοκομείου για μόσχευμα, αλλά ταυτόχρονα και οι δύο τους έκαναν εξετάσεις, μέχρι που έγινε η επέμβαση την Παρασκευή 16 Μαΐου.
Οι δυο τους βρέθηκαν μετά και το εξιτήριο της γυναίκας. Όμως μίλησαν στο τηλέφωνο. «“Μάνα, σε λατρεύω. Μάνα, σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό που έκανες”, μου είπε και βάλαμε κι οι δύο τα κλάματα», ανέφερε.
Πλέον η ίδια περιμένει να δει τον γιο της να ζήσει τη ζωή του: «Να γεμίσουν τα φτερά του παιδιού μου με πούπουλα, να δυναμώσουν και να μπορέσει να πετάξει μόνος του. Να ζήσει και να χαρεί τη ζωή του. Να μπορέσει να φτερουγίσει μόνο του, χωρίς να μ’ έχει ανάγκη. Και θέλω να στείλω κι ένα μήνυμα απ’ την καρδιά μου: Αυτό που έκανα εγώ για το παιδί μου, να το κάνουν κι άλλοι. Θα σώσουν ζωές. Η ζώσα μεταμόσχευση, πλέον, μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο δώρο για την ανθρωπότητα».
Εξιτήριο μετά τις 10 ημέρες
Ο Χρήστος θα βγει σήμερα από τη ΜΕΘ του Λαϊκού και θα μεταφερθεί στη ΜΑΦ. Θα μείνει εκεί για περίπου 10 ημέρες και μετά θα πάρει εξιτήριο. Στη συνέχεια θα παραμείνει στην Αθήνα για να ελέγχεται καθημερινά από τους γιατρούς.
Όλες αυτές τις ημέρες, στο πλευρό του, έστω και για λίγο, βρισκόταν η γιαγιά του, η Ηρώ, που όλα αυτά τα χρόνια, ήταν μαζί του στην τεράστια περιπέτεια που βίωσε.
Όσο για την κυρία Χαραλαμποπούλου, έχει σκεφτεί τι θέλει μόλις επιστρέψουν στην Πάτρα. «Του αρέσουν πολύ οι μεγάλες βόλτες με το αυτοκίνητο. Θα μπούμε, λοιπόν, στο αυτοκίνητο και θα κάνουμε μια βόλτα απ’ το πρωί μέχρι το μεσημέρι», αποκάλυψε.
