Hmeromhnia

Banner

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Tel Anartisis

Translate Police-Voice

Police

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020

Ιερός Λόχος: Οι πρώτοι Έλληνες Καταδρομείς

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Μετά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα τον Απρίλιο-Μάιο του 1941, η “ελεύθερη” ελληνική κυβέρνηση κατέφυγε στην Αίγυπτο και άρχισε να ανασυγκροτεί εκεί τις στρατιωτικές μονάδες.
Η μονάδα αυτή συγκροτήθηκε το 1942 στην Κφαρ Υόνα της Παλαιστίνης και είχε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι αποτελείτο κατά το μεγαλύτερο μέρος της από αξιωματικούς οι οποίοι πλεόναζαν και δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν στον Ελληνικό Στρατό της Μέσης Ανατολής.

Βεβαίως, οι πολιτικές ανωμαλίες που κάθε τόσο προκαλούσαν δονήσεις στις ελληνικές μονάδες από την πρώτη στιγμή σχεδόν της συγκροτήσεώς τους, ώθησαν πολυάριθμους αξιωματικούς που είχαν κατέλθει στη Μέση Ανατολή για να πολεμήσουν τον εχθρό και μόνο αυτόν, να ζητήσουν την μετάθεσή τους στη νέα μονάδα καθώς είχαν απαυδήσει από την ακατάσχετη και τελικώς μοιραία για τον στρατό πολιτικολογία.

Έτσι η δύναμη του Ιερού Λόχου από αρχικά 143 άνδρες αυξήθηκε σταδιακά και με την διαδοχική ενσωμάτωση νέων εθελοντών κατά το τέλος του πολέμου έφθασε να αριθμεί 1.100 άνδρες.

Η μονάδα επρόκειτο, σύμφωνα με τις πρώτες σκέψεις, να ονομασθεί «Λόχος Επιλέκτων Αθανάτων» και να αποτελεί μονάδα πολυβόλων. Αυτές όμως οι σκέψεις γρήγορα άλλαξαν όταν διοικητής ανέλαβε ο Συνταγματάρχης Πεζικού Χριστόδουλος Τσιγάντες.

Έχοντας πλούσια πολεμική δράση στο ενεργητικό του ο Τσιγάντες θέλησε να προσδώσει στη μονάδα μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία και συλλαμβάνοντας έγκαιρα τις νέες τακτικές και εξελίξεις, ακολούθησε την οδό των Ειδικών Δυνάμεων.

Ταυτόχρονα καθιερώθηκε η ονομασία «Ιερός Λόχος» σε ανάμνηση των παραδοσιακών ελληνικών στρατιωτικών σωμάτων από την αρχαιότητα μέχρι τον 20ο αιώνα (Ιερός Λόχος Θηβαίων, Ιερός Λόχος Υψηλάντη κ.λπ.).

Κατ’ αυτόν το τρόπο ο Ιερός Λόχος έγινε η πρώτη μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του Ελληνικού Στρατού. Ως ιδιαίτερο έμβλημα σχεδιάσθηκε ένα αρχαιοελληνικό ξίφος περιβαλλόμενο από δάφνες με το σπαρτιάτικο ρητό «Η ταν ή επί τας», ενώ παράλληλα εισήχθη και ο μπεζ μπερές.

H εκπαίδευση ήταν ποικίλη περιλαμβάνοντας ορεινό αγώνα, εκπαίδευση στα αλεξίπτωτο δολιοφθορές, πολεμικές τέχνες κ.λπ.

Ο Ιερός Λόχος οργανώθηκε σε τρεις διμοιρίες κρούσεως κινούμενες επί οπλισμένων με πολυβόλα τζιπ, ενώ υπήρχε και τμήμα υποστηρίξεως με οπλοπολυβόλα.

H μονάδα ενεπλάκη στις επιχειρήσεις κατά τω Γερμανοϊταλών στην Τυνησία κατά τις αρχές Φεβρουάριου 1943, υπαγόμενη στην διοίκηση το Γάλλου Στρατηγού Λεκλέρ και εκτελώντας περιπολική δράση.

H πρώτη σοβαρή σύγκρουση έγινε στην τοποθεσία Κσαρ- Ριλάν όταν ο Ιερός Λόχος και γαλλικά τμήματα υπέστησαν την επίθεση Γερμανών η οποία και τελικώς αποκρούσθηκε.

Επακολούθησε η υπαγωγή της μονάδος στην Νεοζηλανδική 2α Μεραρχία και η προώθηση προς Ουάντι Ακαρίτ, Σφαξ, Σους, μέχρι την τελευταία αμυντική γραμμή του εχθρού στην Ενφινταβίλ. Εκεί την 17η Απριλίου, ο Ιερός Λόχος επέστρεψε εσπευσμένα στην Αίγυπτο προκειμένου να προετοιμασθεί για τις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις στο Αιγαίο.

Στο χώρο του Αιγαίου, οι Γερμανοί, μετά τις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου το φθινόπωρο του 1943, εδραίωσαν την παρουσία τους αφού εξουδετέρωσαν τις αγγλικές προσπάθειες διεισδύσεως στην περιοχή μετά την ιταλική συνθηκολόγηση της 8ης Σεπτεμβρίου.
Στις επιχειρήσεις αυτές ο Ιερός Λόχος συμμετείχε ενεργά αν και χωρίς να έρθει σε άμεση σύγκρουση με τον εχθρό. Στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, η μονάδα πραγματοποίησε το μοναδικό στην ελληνική ιστορία πολεμικό άλμα αλεξιπτωτιστών στην Σάμο, ενώ ένα άλλο τμήμα του αφίχθη δια θαλάσσης στο νησί.

H δυσμενής όμως εξέλιξη των επιχειρήσεων υποχρέωσε τον Ιερό Λόχο να εγκαταλείψει την Σάμο και μέσω Τουρκίας να επανέλθει στην Μέση Ανατολή.

Εφ’ όσον λοιπόν απέτυχε η προσπάθεια καταλήψεως των νησιών του Αιγαίου, το Βρετανικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ανέθεσε στις βρετανικές Καταδρομικές Δυνάμεις, στις οποίες υπήχθη και ο Ιερός Λόχος να αναλάβουν δράση με σκοπό να αποδυναμώσουν και να διατηρήσουν σε καθεστώς ανασφάλειας τις γερμανικές φρουρές του Αιγαίου.

H επέμβαση του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο, με δύναμη 446 ανδρών πλέον, άρχισε από τον Μάρτιο του 1944. Εκτελέσθηκαν μέχρι πέρατος του πολέμου συνολικά 207 περιπολίες και πραγματοποιήθηκαν 33 καταδρομικές επιχειρήσεις μικρής, μεσαίας και μεγάλης κλίμακος.

Κατ’ αυτές προσεβλήθησαν φυλάκια και εγκαταστάσεις του εχθρού είτε σε συνεργασία με την βρετανική μονάδα LRDG και SBS, είτε αυτοτελώς, προξενώντας σημαντικές απώλειες στον εχθρό τόσο σε έμψυχο όσο και σε άψυχο υλικό.

Όταν κατά τον Σεπτέμβριο του 1944 άρχισε η γερμανική αποχώρηση από την Ελλάδα, ο Ιερός Λόχος απελευθέρωσε σειρά ελληνικών νησιών περισφίγγοντας στη συνέχεια τις φρουρές που παρέμειναν μέχρι λήξεως του πολέμου στο Αιγαίο.

Η βαθμιαία δε αποκτηθείσα εμπειρία από τη φύση των επιχειρήσεων, οδήγησε σταδιακά και στην ανάληψη του βάρους του αγώνος κυρίως από τον Ιερό Λόχο. Παράλληλα με το καθαυτό πολεμικό έργο, ο Ιερός Λόχος συνέδραμε ενεργά στην τροφοδοσία και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των χειμαζομένων κατοίκων των νησιών.

H τελική αναγνώριση της πολεμικής προσφοράς της μονάδος ήρθε κατά την υπογραφή της παραδόσεως των γερμανοϊταλικών φρουρών της Δωδεκανήσου την 8η Μαΐου του 1945, όταν ο Βρετανός Ταξίαρχος Μόφφατ παραλαμβάνοντας το πιστόλι του Γερμανού Στρατηγού Βάγγενερ το παρέδωσε στον Συνταγματάρχη Τσιγάντε, λέγοντας: «Το τρόπαιο αυτό ανήκει σε σας και στον Ιερό Λόχο, ελευθερωτή των νησιών».

Έτσι επιστεγάσθηκε ένας αγώνας δύο ετών που συνέβαλε ουσιαστικά στην διατήρηση της ελληνικότητας των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και στην επακολουθήσασα ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, παρά τις τουρκικές βλέψεις που ήδη από τότε έθεταν υπό αμφισβήτηση την μελλοντική τύχη του νησιωτικού αυτού χώρου.

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2020

Η ήττα της Αρμενίας και το παιχνίδι Τουρκίας-Ρωσίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Μετά από έξι εβδομάδες σφοδρών πολεμικών επιχειρήσεων στον νότιο Καύκασο και ειδικότερα στον αρμενικό θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ (εντός αζερικού εδάφους) με ρωσική πολιτική διαμεσολάβηση, αλλά και με τις «έντονες πινελιές» της τουρκικής διπλωματικής στρατιωτικής υποστήριξης προς το Μπακού επετεύχθη μία συμφωνία, με την οποία οι Αζέροι εμφανίζονται να έχουν πετύχει αρκετούς από τους στόχους τους, αλλά η Αρμενία να έχει υποστεί δεινή ήττα με στρατιωτικές, γεωπολιτικές αλλά και εσωτερικο-πολιτικές επιπτώσεις.

Γράφει ο Αθανάσιος Ε. Δρούγος*

Αυτή τη φορά τα πράγματα, οι παράμετροι και τα δεδομένα στα πεδία των μαχών ήταν διαφορετικά συγκριτικά με την αζερική υποχώρηση στις συγκρούσεις του 1992-1994, ως και στη χρονικά σύντομη κρίση του 2016. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν τα σύγχρονα οπλικά συστήματα των Αζέρων, που προμηθεύτηκαν από την Τουρκία και το Ισραήλ, καθώς και η σημαντική υποστήριξη σε συμβουλευτικό πλαίσιο που παρείχαν στο Μπακού σε τακτικό επίπεδο οι Τούρκοι επιτελείς (από τα Γενικά Επιτελεία και την 3η στρατιά της Ερζικόν).

Η τριμερής συμφωνία Μόσχας-Γερεβάν-Μπακού είναι επωφελής για τους Αζέρους που ανακατέλαβαν ένα πολύ υπολογίσιμο γεωγραφικό τμήμα του θύλακα, ύπουλη λόγω της στάσης της Μόσχας, και ταπεινωτική για τους Αρμένιους, οι οποίοι όλα αυτά χρόνια δεν επένδυσαν στην άμυνά τους, και ανέμεναν ότι οι Ρώσοι –μέσω της εναπομείνασας από την εποχή των Σοβιέτ-στρατιωτικής βάσης 102 στο Γκιούμρι τελικά θα τους κάλυπταν και ενίσχυαν. Δυστυχώς η Αρμενία δεν διάβασε καλά τη μορφή των νέων πολέμων, και την πάντοτε Ποντιοπιλατική και αμφιλεγόμενη ρωσική στάση.

Η συμφωνία δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι θα ισχύει για πάντα, αλλά καλό θα ήταν να τη δούμε (μέσα από ομοιότητες και διαφορές) των άλυτων και «παγωμένων διενέξεων» του μετα-Σοβιετικού χώρου, όπως από το 1992 η περιοχή της Υπερδνειστερίας/Τιρασπόλ στη Μολδαβία, ως και οι περιοχές της Αμπχαζίας και Νότιας Οσετίας στη Γεωργία από το 2008 και φυσικά του Ντονμπάς σε μέρος της ανατολικής Ουκρανίας το 2014. Παραμένουν μη-αναγνωρισμένες περιοχές, ενώ η Μόσχα επιδέξια «πλασάρει» το μοντέλο των τάχα Ρώσων «κυανόκρανων», ως μορφή ειρηνευτικής δύναμης που αναπτύσσεται σε αυτές.

Ο πόλεμος των έξι εβδομάδων προσφέρει ενδιαφέροντα συμπεράσματα, ενώ είναι χρήσιμος για ευρύτερη μελέτη σε πολιτικό, στρατιωτικό, τακτικό και ενεργειακό επίπεδο και ειδικά από την οπτική γωνία παρατήρησης των τούρκικων κινήσεων στον νότιο Καύκασο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι αμερικανικά και άλλα δυτικά στρατιωτικά κολέγια ήδη τον εξετάζουν, ως συνέχεια της αρκετά επιτυχημένης εμπλοκής της Αγκυρας στο Ιντλίμπ στη βορειοδυτική Συρία και της Τριπολιτάνα/Δυτική Λιβύη (παρά τα ισχυριζόμενα από κάποιους που δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει).

Ακολουθούν ορισμένες πολιτικές και στρατιωτικές επισημάνσεις μου καθώς και LESSONS LEARNED βάσει μίας πρώτης καταγραφής εξελίξεων και συμπερασμάτων από την περίπτωση του απρόσιτου και ορεινού Ναγκόρνο Καραμπάχ, τις οποίες θα πρέπει η χώρα μας να μελετήσει ως και να λάβει σοβαρά υπόψη γιατί πάντοτε βλέπουμε τα πράγματα από την οπτική γωνία προηγούμενων πολέμων, ενώ τα πεδία μάχης, οι τεχνολογικές επιτεύξεις και οι ψυχολογικό- προπαγανδιστικές επιχειρήσεις έχουν αλλάξει καθοριστικά.

1. Στη διαμόρφωση της επιτευχθείσας συμφωνίας δεν είχαν καθόλου επιρροή, εμπλοκή και συνδρομή η Ε.Ε. και οι Αμερικανοί. Η Ευρώπη για πολλοστή φορά ήταν απούσα στον νότιο Καύκασο, ενώ η επιρροή των ΗΠΑ επικεντρώνεται κυρίως στην έντονα φιλοδυτική Γεωργία. Η υποβαθμισμένη παρουσία της Ε.Ε. και σε αυτή την περιοχή θα πρέπει να αποτελεί μάθημα και για εμάς. Το ίδιο αφορά την ανύπαρκτη ως αναιμική συμπεριφορά, συμμετοχή και κινητικότητα της Γαλλίας, που ως συνήθως παραμένει σε μεγαλόστομες ρητορικές τοποθετήσεις και ανούσιες διακηρύξεις. Και να σκεφθεί κάποιος ότι από το 1992 το Παρίσι με τους Αμερικανούς και Ρώσους ανήκει στην Πρωτοβουλία του Μινσκ του ΟΑΣΕ για το Ναγκόρνο Καραμπάχ.

2. Ενα υπολογίσιμο γεωγραφικά τμήμα του αρμενικού θύλακα καταλήφθηκε από τις αζερικές δυνάμεις που ήταν πολύ καλύτερα προετοιμασμένες για τέτοιου είδους επιχειρήσεις σε ορεινό μέτωπο. Χαρακτηριστικά η στρατηγική περιοχή Αγκντάμ, οι περιφέρειες Καλμπατζάρ, Λατσίν, Καζάκ, ως και η δεύτερη σε πληθυσμό ιστορική πόλη Σούσα πέρασαν υπό αζερικό έλεγχο. Συνεπώς οι πληροφορίες που έφερναν το Αζερμπαϊτζάν να έχει καταλάβει περίπου 300 χωριά ήταν πέρα για πέρα αληθινές, και όχι στυγνή προπαγάνδα. Αυτή τη φορά οι Αζέροι είχαν πιο εξελιγμένους πληροφοριακούς μηχανισμούς ως και ψυχολογικές επιχειρήσεις με τη συνδρομή Τούρκων και Ισραηλινών. Η αρμενική μηχανή σε τέτοια θέματα ήταν «οστεοπορωμένη» και θύμιζε την παρακμιακή Σοβιετική Ενωση (και έστελνε λάθος μηνύματα και σε ορισμένους δικούς μας).

3. Βάσει της συμφωνίας, το Αζερμπαϊτζάν θα έχει μέσω του δευτέρου διαδρόμου φυσική συνέχεια προς τον αζερικό θύλακα του Ναχιτσεβάν, και συνεπώς με την Τουρκία. Ηδη η Αγκυρα έχει στον συγκεκριμένο θύλακα σταδιακά αναπτυσσόμενη βάση διοικητικής μέριμνας. Αν και σε αυτό τον διάδρομο θα αναπτυχθούν 200-400 Ρώσοι στρατιώτες, ο ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή αναβαθμίζεται, ενώ οι Αζέροι πέτυχαν ορισμένες τοπικές νίκες και στα σύνορα προς το Ιράν. Ο έτερος διάδρομος είναι ο γνωστός του Λάτσιν , που συνδέει την πρωτεύουσα Στεπανακέρτ του Ναγκόρνο Καραμπάχ με τα εδάφη της Αρμενίας. Εκτιμάται ότι σε τρία χρόνια θα είναι έτοιμος ένας σύγχρονος οδικός άξονας που θα κατασκευαστεί από μία τουρκο-ρωσική κοινοπραξία. Αυτός ο διάδρομος θα είναι κυρίως υπό τον έλεγχο των Ρώσων που ήδη αναπτύσσονται εκεί και προέρχονται από την 15η μηχανοκίνητη ταξιαρχία του Ουλιανόφσκ επί του Βόλγα.

4. Ο αζερικός αμυντικός προϋπολογισμός ήταν 1,8 δισ. δολ., ενώ ο αρμενικός μόνο 644 εκατ. δολ. Επίσης οι Αζέροι διαθέτουν 62.000 άνδρες και οι Αρμένιοι 44.000.Οι Αρμένιοι υπέστησαν μεγάλες απώλειες ήτοι 20 συστήματα αεράμυνας, 100 άρματα μάχης, 50 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, 400 οχήματα γενικής χρήσης και 60 πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών (όλα σοβιετικό-ρωσικής προέλευσης). Περίπου 4.200 Αρμένιοι έχασαν τη ζωή τους, ενώ το Αζερμπαϊτζάν απώλεσε 20 άρματα μάχης, 10 πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών, 50 οχήματα γενικής χρήσης, 18 μη-επανδρωμένα αεροσκάφη και 1.110 άνδρες.

5. Οι Τούρκοι και οι Αζέροι ήταν καλύτεροι στα επιμέρους πεδία μάχης, ενώ οι Ρώσοι δεν έπαιρναν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου. Η συγκεκριμένη συμφωνία «στέλνει την Αρμενία πιο κοντά στη Μόσχα» ενώ εμπεδώνει την πολλή στενή αζερο-τουρκική αδελφική σχέση. Η Μόσχα επίσης δεν συμπαθεί καθόλου τον φιλοδυτικό Αρμένιο πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν, ενώ η Γαλλία τον άφησε πολύ ευάλωτο και ακάλυπτο παρά το ταξίδι που πραγματοποίησε στο Παρίσι. Αποδείχθηκε για άλλη μία φορά ότι το Παρίσι αδυνατεί να συνδράμει και να υποστηρίξει επιχειρήσεις ή στρατιωτικές αποστολές σε τέτοιες δύσβατες περιοχές. Ο Πασινιάν υποχώρησε γιατί οι στρατιωτικές δυνάμεις του θύλακα έχαναν συνέχεια εδάφη, ενώ το αρμενικό στρατιωτικό δόγμα είναι απαρχαιωμένο. Απαιτείται γενική αναδιοργάνωση των αρμενικών αεροχερσαίων δυνάμεων. Η Ρωσία από την αρχή άφησε ανυπεράσπιστη την Αρμενία, και ούτε καν έκανε μνεία της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας της Τασκένδης του 1992. Το νέο δόγμα της Αρμενίας που τιτλοφορείται «Νέοι πόλεμοι-νέες περιφέρειες» απαιτεί εκ νέου συγγραφή.

6. Μπορεί στη Μόσχα να ζούνε πολλοί και εχθρικά διακείμενοι Ρώσοι με έντονα αντιτουρκικά αισθήματα, αλλά Αγκυρα και Μόσχα «τα βρίσκουν στις εδαφικές μοιρασιές» (Λιβύη-βόρεια Συρία-Καύκασος). Αυτοί που υποστηρίζουν το αντίθετο είναι σε απόλυτο λήθαργο και αγνοούν βασικές γεωπολιτικές θεωρίες και εκτιμήσεις. Η Μόσχα εκτιμά ότι τον χρειάζεται τον Ερντογάν για τα γεωπολιτικο-στρατηγικά δρώμενα.

7. Η Ρωσία αναφέρθηκε δύο μόνο φορές σε αποστολή Ισλαμιστών από τη Συρία, αλλά όχι σε έντονους τόνους, και δεν ακολούθησε τη σκληρή ρητορική του Γερεβάν. Προφανώς δεν επιθυμούσε να προκαλέσει την Αγκυρα. Πάντως τελικά δεν ήταν τόσοι πολλοί οι Ισλαμιστές που αναφέρονταν ότι είχαν μεταβεί αεροπορικά από το Αφρίν και την Τζαραμπλούς στο Μπακού.

8. Η Ρωσία είδε και εκτίμησε το Αζερμπαϊτζάν διαφορετικά ως φιλική δύναμη (ως έναν βαθμό), και όχι όπως έχει εκλάβει την εχθρική Γεωργία. Επίσης η Ρωσία συνεργάζεται με το Αζερμπαϊτζάν στη συμφωνία του 2018 για την Κασπία Θάλασσα. Είναι διαφορετική η μεταχείριση του Αζερμπαϊτζάν από τη Ρωσία συγκριτικά με την Ουκρανία και τη Γεωργία (αν και οι δύο τελευταίες, το Αζερμπαϊτζάν και η Μολδαβία/γνωστές ως GUAM έχουν συνήθως αντι-ρωσικές θέσεις).

9. Ο Αζέρος πρόεδρος Ιλχάν Αλίεφ έχει ισχυρούς υποστηρικτές στη Μόσχα, σπούδασε εκεί, ενώ ο πατέρας του ήταν μέλος του Σοβιετικού Πολιτικού Γραφείου (ο δεύτερος μουσουλμάνος που κατείχε θέση στην ιστορία του ανώτατου Σοβιετικού οργάνου). Γνωρίζει πολύ καλά τη ρωσική ελίτ και υπερτερεί όλων των Αρμένιων πολιτικών ηγετών σε κύκλους επιρροής στη ρωσική πρωτεύουσα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι η πρωτεύουσα του θύλακα το Στεπαναρκέτ είναι αζερική περιοχή από την ιστορία και από την εποχή του πατέρα του Αζέρου προέδρου!!

10. Η Μόσχα επηρεάστηκε στο να ωθήσει και επιταχύνει προς μια έστω οριακή λύση τις τελευταίες δύο εβδομάδες, γιατί ανησύχησε πολύ από την πρόσφατα υπογραφείσα συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας Τουρκίας-Ουκρανίας που επιφέρει νέα δεδομένα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

11. Τέλος, για μία ακόμα φορά τα τουρκικά drones Μπαϊρακτάρ και τα ισραηλινά HAROP προκάλεσαν πολύ μεγάλες απώλειες στους Αρμένιους, όπως έκαναν τα πρώτα στον πολέμαρχο Χαφτάρ την περασμένη άνοιξη στη δυτική Λιβύη και στα τέλη του Φεβρουαρίου στο Ιντλίμπ στη Συρία. Είναι άμεση αναγκαιότητα να ασχοληθούμε ως Ελλάδα με το θέμα γιατί τέτοιες στρατιωτικές-φονικές επιλογές θα τις βρούμε μπροστά μας.

*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

Ανάλυση: Οι έξι κίνδυνοι από την κόντρα Γαλλίας – Τουρκίας

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Κλιμακώνεται επικίνδυνα η αντιπαράθεση της Τουρκίας με τη Γαλλία σε προεδρικό επίπεδο, ενώ παρατηρείται μια διεύρυνση του φάσματος έντασης, αφού εμπλέκονται και άλλες μουσουλμανικές χώρες που είναι επικριτικές της ισλαμοφοβίας του Παρισιού, ενώ, πέραν των προσωπικών ύβρεων από τον Τούρκο πρόεδρο, η σύγκρουση επεκτάθηκε και σε μποϊκοτάζ των γαλλικών προϊόντων από την Αγκυρα.

Γράφει ο Αθανάσιος Ε. Δρούγος

Αν και ο Γάλλος πρόεδρος έχει ήδη τύχει της λεκτικής συμπαράστασης των διαφόρων ηγετών των κρατών-μελών της Ε.Ε., εν τούτοις κυριαρχεί μεταξύ διεθνών και έγκυρων αναλυτών αυξημένος βαθμός ανησυχίας για τα επόμενα βήματα της αντιπαράθεσης και πιθανές αντιδράσεις του ισλαμικού κόσμου, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που στο «βάθος του τούνελ» βλέπουν ακόμα και θρησκευτικό πόλεμο με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Οπωσδήποτε θα πρέπει να κυριαρχήσει ψυχραιμία, γιατί ελλοχεύουν πολυπαραγοντικοί και πολυπαραμετρικοί κίνδυνοι για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, αλλά και για την εσωτερική συνοχή των κρατών. Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από την Αραβική Ανοιξη, και προστίθενται νέες αποσταθεροποιητικές τάσεις στο όλο πλαίσιο των διακρατικών, περιφερειακών ή και παγκόσμιων πολιτισμικο-θρησκευτικών συγκρούσεων.

Θα ήθελα να παρουσιάσω συνοπτικά ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή:

Πρώτο: Στην Τουρκία -με μοναδική εξαίρεση το κουρδικό κόμμα HDP- όλα τα υπόλοιπα κόμματα συστρατεύτηκαν με τον Ερντογάν στη συγκρουσιακή δυναμική με τον Μακρόν. Υπάρχει λοιπόν ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο που υποστηρίζει τις θέσεις του Τούρκου προέδρου περί γαλλικής ισλαμοφοβίας και ότι ο Μακρόν «έχει ανάγκη ψυχοθεραπείας». Αλλωστε, σε δηλώσεις υποστήριξης του Ερντογάν προέβησαν οι Μπαχτσελί (MHP), Κιλιζντάρογλου (CHP) και Ακσενέρ (Καλό Κόμμα). Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Ολα αυτά τα κόμματα συνοδοιπορούν με τον εμπρηστικό λόγο του Τούρκου πρόεδρου από τη Συρία μέχρι το Αζερμπαϊτζάν και μέχρι το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Δεύτερο: Χρειάζεται πολλή μεγάλη προσοχή, γιατί μέσα στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες υπάρχουν επί χρόνια υπολογίσιμοι «ισλαμικοί θύλακες φονταμενταλισμού, εξτρεμισμού και βίαιων τάσεων», που εύκολα μπορούν να ενεργοποιηθούν και να πυροδοτήσουν τρομοκρατικές ενέργειες. Επίσης, ελλοχεύουν κίνδυνοι που προέρχονται από μάχιμους «μοναχικούς λύκους» που έχουν διαχρονικές διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος.

Ειδικά στη Γαλλία οι εμπειρίες του Μπατακλάν, του Σεν Ντενί, της Νίκαιας είναι γνωστές, πολύνεκρες και βαθύτατα τραυματικές. Το ίδιο αφορά τις αιματηρές περιπτώσεις της Βαρκελώνης, του Βερολίνου, της Κολωνίας, της Στοκχόλμης, του Λονδίνου, του σιδηροδρομικού σταθμού Ατότσα στη Μαδρίτη, του αεροδρομίου Ζάβεντεμ στο Βέλγιο κ.ά. Παρά τις αναβαθμισμένες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις και συνεργασίες των κρατών, οι ισλαμιστικοί κύκλοι είναι πανέτοιμοι για νέο κύκλο αίματος.

Τρίτο: Ο παράγοντας τουρκικές κοινότητες σε ορισμένες χώρες (Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο κ.ά.) είναι πολύ ισχυρός και στα ζητήματα του Κορανίου-Ισλάμ κ.λπ., δεν κινείται διαχωριστικά από άλλες μουσουλμανικές ομάδες, αλλά ενωτικά-συγκεντρωτικά και υποστηρικτικά πανισλαμικών ρευμάτων. Σε επίπεδο κρατικό αυτό παρατηρείται σε χώρες που υποστήριξαν την Αγκυρα, όπως το Πακιστάν, το σιιτικό Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν, η Ιορδανία, το Κατάρ, η Μαλαισία, η Παλαιστίνη, το μετριοπαθές Εμιράτο του Κουβέιτ κ.λπ.

Μάλιστα, το Ισλαμαμπάντ και η Τεχεράνη προχώρησαν σε έντονες κινήσεις συμπαράστασης της σουνιτικής Τουρκίας, και προχώρησαν σε κλήση του πρέσβη της Γαλλίας στα υπουργεία Εξωτερικών για διαμαρτυρίες. Οπως είναι γνωστό, ο Ερντογάν στοχεύει στο να εμφανίζεται ως ηγέτης παγκόσμιας δύναμης με προεξάρχοντα ρόλο στον μουσουλμανικό κόσμο. Συνεπώς, τέτοιες εξάρσεις και αντιπαραθέσεις -όπως μεταξύ Ερντογάν και Μακρόν- μπορούν να έχουν δραματικές επιπτώσεις από τη Σκανδιναβία μέχρι την Κύπρο, σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή γεωγραφική ζώνη (μάλιστα, τις τελευταίες ώρες είχαμε και στην Κύπρο κάποια δείγματα…).

Τέταρτο: Ο Τούρκος πρόεδρος, εμφανιζόμενος ως χαλίφης και προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων, μπορεί άνετα να εργαλειοποιήσει τις ορδές του μεταναστευτικού και να τις ριζοσπαστικοποιήσει σε βάρος δυτικών κρατών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση του Ολλανδού αντι-ισλαμιστή πολιτικού Γκερτ Βίλντερς (επικεφαλής του κόμματος PVV), που για ένα σκίτσο του ο Ερντογάν προσφεύγει στη Δικαιοσύνη και έφθασε στο σημείο να παρέμβει με προσωπική δήλωσή του ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε… Και στις Κάτω Χώρες οι ισχυρές τουρκικές κοινότητες (όπως και στη Γερμανία) πρόσκεινται πολιτικά στο κυβερνόν κόμμα AKP του Ερντογάν. Κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει -όπως έγινε και στο παρελθόν- κάποιους «ιεροκήρυκες του μίσους» να εκμεταλλευτούν τέτοιες ύπουλες καταστάσεις…

Πέμπτο: Τις ακραίες αντιδράσεις του Ερντογάν με τη Γαλλία θα ήταν καλό να τις αναλύσουμε και από την οπτική γωνία των παραπαιόντων πολιτικών και άλλων συμφερόντων του Μακρόν, ο οποίος βλέπει την ισχυροποίηση του Εθνικού Μετώπου της Μαρί Λεπέν σε βάρος των ποσοστών του στον γαλλικό λαό… Συνεπώς, πέραν των απαράδεκτων και εκρηκτικών θέσεων του Ερντογάν, ο Μακρόν μέσω της παρέμβασής του σε Ανατολική Μεσόγειο – Καύκασο – Συρία, ως και με τη δριμεία λεκτική αντιπαράθεση με την Αγκυρα, στοχεύει στο να αποκομίσει πολιτικά και κομματικά οφέλη.

Εκτο: Τέλος, στη χώρα μας, που αντιμετωπίζει πολυδιάστατη αντιπαράθεση με την Αγκυρα και διαδοχικές προκλήσεις εξ ανατολών, είναι σημαντικό να αυξήσουμε, ενδυναμώσουμε, διευρύνουμε τα μέτρα επιτήρησης, παρακολούθησης, ως και αποτροπής βίαιων εξάρσεων… Υπάρχουν στο εσωτερικό της χώρας μας ριζοσπαστικοί ισλαμικοί θύλακες που μπορούν να προκαλέσουν αποσταθεροποιητικές και ασύμμετρες κινήσεις υποτροπής της κοινωνικής ισορροπίας, ενώ παράλληλα να έχουμε άγρυπνα τα μάτια μας γιατί ύπουλα στοιχεία υπάρχουν, κρύβονται και μπορούν να δυναμιτίσουν την ατμόσφαιρα στη Θράκη μας, εκμεταλλευόμενοι περιπτώσεις των όποιων ζητημάτων (ή και τυχόν παραπόνων) της εκεί θρησκευτικής μειονότητας σε εξυπηρέτηση τουρκικών συμφερόντων.

*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2020

BusinessInsider: Πώς ο Ερντογάν εξευτελίζει τον Πούτιν εδώ και ένα χρόνο

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Άρθρο γνώμης στο BusinessInsider αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιτίθεται συνεχώς σε χώρες συμμάχους της Ρωσίας και στο πώς η επιτυχία του στις συγκεκριμένες περιοχές, εξευτελίζει τον Βλαντίμιρ Πούτιν.


Συγκεκριμένα στο άρθρο γνώμης του Mitch Prothero ξεκινάει με την τελευταία εμπλοκή της Τουρκίας στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου η Τουρκία υποστηρίζει το Αζερμπαϊτζάν, ενώ η Ρωσία την Αρμενία, όπου διαθέτει και βάση.

Ο αυτόνομος θύλακας του Ναγκόρνο Καρμπάχ, βρίσκεται στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν αλλά η πλειοψηφία των κατοίκων καθώς και η ηγεσία είναι Αρμένιοι.

Περισσότερο Πούτιν από τον Πούτιν

Στρατιωτικοί αναλυτές πιστεύουν ότι το αυξανόμενο θράσος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θυμίζει περισσότερο τον τρόπο δράσης του Βλαντίμιρ Πούτιν.

«Ο Ερντογάν έχει γίνει πλέον περισσότερο Πούτιν από τον Πούτιν», ανέφερε ένας στρατιωτικός αναλυτής του ΝΑΤΟ, με ειδικότητα στα θέματα της Μέσης Ανατολής στο Business Insider, ο οποίος θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του.

Οι αναλυτές θεωρούν ότι ο Ερντογάν πήρε θάρρος από τη χαλαρή αντίδραση της Ευρώπης στις κινήσεις του Πούτιν να εγκαταστήσει και να ενισχύσει τη μακροχρόνια παρουσία στη Συρία και τη Λιβύη αλλά και να απορροφήσει μεγάλα κομμάτια της Ουκρανίας.

Τον περασμένο χρόνο η Τουρκία εισήλθε στις συγκρούσεις στη Συρία και στη Λιβύη.

«Ο Ερντογάν στηρίζεται στο φθηνό αλλά αποτελεσματικό πρόγραμμα των drone του και λέει γιατί να μην δοκιμάσω το ίδιο;

Τελικά οι τακτικές του φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα στις περιοχές που θέλει να χρησιμοποιήσει ο Πούτιν», προσθέτει ο αναλυτής.

Η πηγή αναφέρεται στην ανάπτυξη εγχώριας παραγωγής φθηνών οπλισμένων ντρον, τα οποία είναι σε θέση να καταστρέψουν μεγάλους αριθμούς ακριβών τεθωρακισμένων. Τουρκικά ντρον έχουν χρησιμοποιηθεί και στο Ναγκόρνο – Καραμπάχ.

Νωρίτερα φέτος, η Ρωσία έστειλε μισθοφόρους, όπλα και αεροπορία για να υποτρίξει τον ισχυρό άνδρα της ανατολικής Λιβύης, στρατάρχη Χαφτάρ στην προσπάθεια του να καταλάβει την Τρίπολη και ν’ αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην περιοχή.

Εκείνη την εποχή ο Πούτιν και οι σύμμαχοι του, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πίστευαν ότι θα φθάσουν σε μία εύκολη νίκη, η οποία θα είχε σαν αποτέλεσμα προσοδοφόρες συμφωνίες για τα κοιτάσματα πετρελαίου της περιοχής, μία μακρόχρονη στρατιωτική παρουσία και μία φιλικά προσκείμενη κυβέρνηση.

Ωστόσο η Τουρκία, είδε την ευκαιρία να στείλει στρατό στην περιοχή και να υποστηρίξει την κυβέρνηση της Τρίπολης, η οποία σταμάτησε την προέλαση του Χαφτάρ κάτι που οδήγησε σε κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις.

Τον περασμένο Οκτώβριο ο τουρκικός στρατός εισήλθε στην επαρχία Ιντίλμπ στη Συρία και για πρώτη φορά ήρθαν σε αντιπαράθεση με το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ που υποστηρίζεται από τη Ρωσία.

Μετά από αρκετές εβδομάδες ανταλλαγής πυρών, η οποία υποστηρίχθηκε από drone, η Τουρκία σταμάτησε την επέλαση του συριακού στρατού.

Ακόμα ο αναλυτής του ΝΑΤΟ επεσήμανε ότι «είναι τα drone που του κάνουν τόσο φθηνό και εύκολο. Ο Ερντογάν μπορεί ν’ αντέξει το ρίσκο της χρήσης μερικών ντρον και κάποιων μισθοφόρων που μαζεύει από διάφορες πολιτοφυλακές στη Συρία, κάτι το οποίο κάθε φορά λειτουργεί.

Υπάρχει κάποια κριτική από το ΝΑΤΟ και κάποια τηλεφωνήματα αλλά όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Πούτιν στην Κριμαία, κανείς δεν πρόκειται να κάνει τίποτα».

Μία κατάσταση στην οποία δεν έχει να χάσει κάτι

Οι επιτυχίες της Τουρκίας στη Λιβύη και στη Συρία, με αυτόν τον φθηνό τρόπο, έκαναν πιο εύκολη την εμπλοκή της και στη σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

«Οι Τούρκοι είδαν ότι όλο αυτό λειτούργησε στη Μέση Ανατολή και το είδαν σαν μία κατάσταση στην οποία δεν έχουν να χάσουν κάτι.

Βοηθούν τα “ξαδέρφια” τους στη Λιβύη εναντίον της Αρμενίας, κάτι το οποίο πάντα βοηθάει στις δημοσκοπήσεις, το στρατιωτικό κόστος είναι κάποια αναλώσιμα drone και Σύροι μισθοφόροι και έχεις ξεκινήσει έναν πόλεμο με μία χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με σχεδόν κανένα κόστος να τρελάνει τον Πούτιν».

Επιπλέον η Ρωσία έχει περιορίσει την εμπλοκή της στη σύγκρουση, καθώς παρότι τεχνικά υποστηρίζει την Αρμενία με την οποία έχει υπογράψει αμυντική συμφωνία, από την άλλη πλευρά δεν έχει κακές σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν.

Όπως ανέφερε σε tweet του, ο Νέιτ Σενκάν, διευθυντής και ειδικός ερευνητή της ΜΚΟ, Freedom House, η Τουρκία με την εμπλοκή της στη σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να αγνοήσει τη διεθνή κριτική που θα δεχθεί, όπως και την πιθανότητα βραχυπρόθεσμων κυρώσεων, ένα ρίσκο που έχει επαναλάβει κατά το παρελθόν πολλές φορές και ο Πούτιν.

Ωστόσο οι μακροπρόθεσμες συνέπειες για μία τέτοια επιθετική στάση από την Τουρκία παραμένουν ασαφείς, οι βραχυπρόθεσμες συνέπειες όμως εξαρτώνται από τα σχέδια του Πούτιν στη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο.

«Μέχρι η Ρωσία να μπορέσει να σταματήσει την Τουρκία να αναπτύσσει τα φθηνά drone της. Ο Πούτιν θα έχει πρόβλημα», καταλήγει ο αναλυτής, ενώ αναφερόμενος στον Ερντογάν δήλωσε: «εδώ υπάρχει ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται τόσο λίγο για το τι θα πει ο κόσμος όσο ο Πούτιν και τουλάχιστον προς το παρόν έχει πάει πίσω τα σχέδια του Πούτιν για το 2020».

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »

Ανάλυση: Γιατί είναι «κλειδί» για τις εξελίξεις οι S-400 Σε τροχιά έντονης και κλιμακούμενης αντιπαράθεσης κινούνται οι ΗΠΑ

https://www.police-voice.com/


Police-Voice blog ➤

Σε τροχιά έντονης και κλιμακούμενης αντιπαράθεσης κινούνται οι ΗΠΑ και η Τουρκία μετά την ενεργοποίηση του ραντάρ ως και τη δοκιμή των ρωσικών πυραύλων S400 που η Αγκυρα πραγματοποίησε προ τριών ημερών στο πεδίο βολής Σινώπης στην Μαύρη Θάλασσα.

Γράφει ο Αθανάσιος Ε. Δρούγος

Οι Αμερικανοί είχαν ζητήσει εδώ και καιρό από τους Ταγίπ Ερντογάν, Μεβλούτ Τσαβούσογλου και Χουλουσί Ακάρ να μην ενεργοποιήσουν το πυραυλικό σύστημα, αφού -σύμφωνα με αναλύσεις και ενδελεχείς μελέτες- θεωρούν ότι αποτελεί απειλή για τα αεροσκάφη των ΗΠΑ και της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε λίγες ημέρες προ των κρίσιμων προεδρικών εκλογών, η γραφειοκρατία των ΗΠΑ (κυρίως το State Department) επέκρινε σφοδρότατα τη συγκεκριμένη προκλητική κίνηση της Αγκυρας, ενώ γνωστοί και κορυφαίοι γερουσιαστές, όπως ο πρόεδρος της πανίσχυρης επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων παλαίμαχος Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τζιμ Ρις χαρακτήρισε ως «απαράδεκτη τη συμπεριφορά της Τουρκίας που προκαλεί ζημιά και καίρια προβλήματα στο ΝΑΤΟ».

 Πρόσθεσε ότι απειλεί κρίσιμα αμερικανικά ως και συμμαχικά εναέρια συστήματα και ενεργεί σε βάρος του αεροπορικού σχεδιασμού. Από την πλευρά του ο επικεφαλής της Δημοκρατικής μειοψηφίας στην ίδια επιτροπή Μπομπ Μενέντεζ για πολλοστή φορά άσκησε δριμεία κριτική στην Ερντογανική Τουρκία επισημαίνοντας ότι «ο πρόεδρος Τραμπ που επί δύο χρόνια δεν επιβάλλει κυρώσεις στην Αγκυρα ως και ο Ερντογάν παίζουν με την ασφάλεια των ΗΠΑ, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος δεν προτίθεται να αλλάξει συμπεριφορά».

Γνωστοί αναλυτές των πιο σημαντικών «δεξαμενών σκέψης» -με τους οποίους επικοινώνησε ο υπογράφων- όπως Μπράντλεϊ Μπάουμαν– εκτιμούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ πρέπει επιτελούς να υιοθετήσει και επιβάλει κυρώσεις στην Αγκυρα, βάσει της γνωστής τροπολογίας caatsa, που αφορά κλιμακωτές κυρώσεις σε κράτος που προμηθεύεται ρωσικά εξοπλιστικά συστήματα.

Σε σειρά διαβαθμισμένων πολυσέλιδων μελετών από αμερικανικούς (eucom-αιrcom) και συμμαχικούς κύκλους (στις οποίες είχα πρόσβαση τους τελευταίους μήνες) οι Αμερικανοί δείχνουν πολύ ανήσυχοι με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στην Τουρκία, που αν συνεχίσει προς αυτή την κατεύθυνση θα έχουμε δραματικές εξελίξεις. Ηδη έχουν γίνει συζητήσεις σε Νατοϊκές/εθνικές βάσεις σε Λμεντόλα-Λεουβάρντεν -Λέικενχιθ, με σύμμαχες χώρες με κύριο θέμα τους S400 και την απειλή που αποτελούν για τα αεροσκάφη της δυτικής συμμαχίας. Επιπλέον το αρχηγείο των αεροπορικών-συμμαχικών δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη στο Ραμστάιν της Γερμανίας έχει προβεί εδώ και 9 μήνες σε τρεις σημαντικές μελέτες, ενώ έχει ζητήσει απόψεις και από γνωστούς αεροπορικούς αναλυτές και πρώην αρχηγούς της Αμερικανικής Αεροπορίας.

Τα κύρια σημεία των διαφόρων μελετών είναι:

  1. Παρατηρείται στροφή της Αγκυρας σε ρωσικούς εξοπλισμούς, που επηρεάζουν πολύπλευρα το ΝΑΤΟ. Δεν μπορούν για 28 λόγους να συνυπάρξουν στην Τουρκία ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα και μαχητικά τέταρτης και πέμπτης γενιάς αμερικανικής προέλευσης. Βάσει πληροφοριών (ειδικής φύσης) ήδη η Τουρκία όταν ενεργοποίησε το ραντάρ των ρωσικών συστοιχιών «λόκαρε» αεροσκάφη 3 κρατών-μελών της συμμαχίας. Επίσης ήδη η Τουρκία τα έχει δοκιμάσει με δικά της αεροσκάφη F-16 viper και F-4. Αυτό συνέβη για 8 ώρες προ ημερών στο Μουρνεντ/Αγκυρα και τα συγκεκριμένα τρία αεροσκάφη εντοπίζονταν συνέχεια από συστήματα 91NGE BIG BIRD και 96L6E CHEESE BOARD.

  1. Το ΝΑΤΟ κινείται μεταξύ mode 4 προς mode 5 αναφορικά με τον εντοπισμό/ταυτοποίηση φιλικού ή εχθρικού αεροσκάφους (iIFF). Η Μόσχα, σε περίπτωση συνύπαρξης ρωσικών και δυτικών συστημάτων, θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε κωδικούς ενώ το ρίσκο θα είναι τεράστιο για τους δυτικούς πιλότους που θα πετάνε στον τουρκικό εναέριο χώρο, και όχι μόνο.
  2. Αν οι Αμερικανοί επιμείνουν να διατηρηθεί ανενεργό το σύστημα S400 και πιέσουν ανάλογα την Αγκυρα, η τελευταία δεν αποκλείεται να περιορίσει τις αμερικανικές δραστηριότητες στο Ιντσιρλίκ (αναφέρονται 6 κατηγορίες δραστηριοτήτων) ή στο πιο ακραίο σενάριο να ζητήσει να αποχωρήσουν οι αεροπορικές δυνάμεις των HΠA καθώς και να αποσυρθούν οι 50 θερμοπυρηνικές βόμβες. Ηδη υπό τον υπαρχηγό των αεροπορικών δυνάμεων των ΗΠΑ έχουν εξεταστεί (για το πολύ ακραίο σενάριο) η μεταφορά των πυρηνικών σε Ιταλία, Ολλανδία ενώ η Ιορδανία και τα Εμιράτα αναφέρονται ως εναλλακτικές βάσεις για τα συμβατικά αεροσκάφη. Πληροφορίες μου των τελευταίων ημερών φέρουν τη Γερουσία αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές να ζητάει από το Πεντάγωνο σχετική ενημέρωση για τις επιπτώσεις ενεργοποίησης των ρωσικών πυραύλων για το ΝΑΤΟ. Επίσης πέραν της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ – Αδάνων η Αγκυρα έχει απειλήσει και με κλείσιμο του στρατηγικής σημασίας ραντάρ για την αντιπυραυλική άμυνα του ΝΑΤΟ στο Κιουρετσίκ της Μαλάτειας.
  3. Αμερικανικοί κύκλοι αναφέρουν ότι αν οι ΗΠΑ δεν αποτρέψουν τώρα τα χειρότερα με την Τουρκία, θα εμφανίσουν παρόμοιες «τάσεις» η Σαουδική Αραβία, η Ινδία και το Κατάρ που «φλερτάρουν» με το ρωσικό σύστημα, και δεδομένου ότι είναι σύμμαχες και φιλικά προσκείμενες προς τις ΗΠΑ και αυτό θα πολλαπλασιάσει τα προβλήματα. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι δεν μπορεί το Εμιράτο του Κατάρ να προμηθευτεί ένα τέτοιο σύστημα, όταν φιλοξενεί στην αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ το προωθημένο αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (Centcom) και σχεδόν 11.000 Αμερικανούς.
    1. Αξίζει να σημειωθεί ότι επιμέρους στοιχεία-τμήματα του αεροσκάφους F-35 των ΗΠΑ θα κατασκευάζονται στην Τουρκία μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022, που σημαίνει ευρύτερες ως και περίπλοκες καταστάσεις. Πολλοί ειδικοί επί αεροπορικών θεμάτων σε επιμέρους παραρτήματα των μελετών επισημαίνουν ότι «η Τουρκία δοκιμάζει σε όλα τα επίπεδα το ΝΑΤΟ». Διαβλέπουν πολλά προβλήματα στο πώς θα είναι η Τουρκία κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και λόγω των ρωσικών πυραύλων δεν θα μπορεί να λειτουργεί σε mode 5.
    2. Η Αγκυρα αν συνεχίσει με τους S400 θα είναι παραβατική απέναντι στη STANAG 4193/STANDARDIZATION AGREEMENT /ED1-2-3/EED 1-2-3, που αφορά την ταυτοποίηση φίλιου ή εχθρικού αεροσκάφους.
      1. Δύο διαδοχικοί αρχηγοί των συμμαχικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη/Saceur, ο προηγούμενος στρατηγός Κέρτις Σκαπαρότι και ο τωρινός πτέραρχος Τοντ Ουόλτερς σε ειδικές αναφορές τους έχουν ταχθεί κατά της συνύπαρξης ρωσικών και αμερικανικών συστημάτων στην Τουρκία. Μάλιστα και οι δύο συνολικά παρουσιάζουν 12 λεπτεπίλεπτα «ειδικά σημεία».

      Η κατάσταση στην περιοχή καθίσταται ακόμα πιο πολύπλοκη, στο φως των διαδοχικών τουρκικών προκλήσεων απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο, με τους Αμερικανούς να εξετάζουν διάφορα και οι S400 να επισκιάζουν πολλά πράγματα…

      *Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Πηγή ➤


Διαβάστε Περισσότερα »